W oszałamiającym przejawie medycznego zdrowego rozsądku, który z pewnością nastroszy pióra w lobby wspierającym wspomagane umieranie, transplantolog i były minister z Partii Pracy, Zubir Ahmed, włączył się do debaty z prostą sugestią: może powinniśmy naprawić sposób, w jaki opiekujemy się umierającymi, zanim zaczniemy pomagać im umierać.

Ahmed, który całe swoje życie zawodowe spędził, trzymając ludzkie życia w swoich rękach – dosłownie, jako chirurg naczyniowy i transplantolog – widział niepokój towarzyszący perspektywie śmierci i rozpaczliwe pragnienie pacjentów i rodzin, aby uniknąć niepotrzebnego cierpienia. Naturalnie, wszyscy pragniemy życzliwości i szacunku dla umierających, ale Ahmed podkreśla, że prawdziwe współczucie wymaga zadania bardziej fundamentalnego pytania: Jakie społeczeństwo budujemy, jeśli zanim naprawimy systemy zaprojektowane do opieki nad ludźmi, wprowadzimy system zaprojektowany do pomagania im w umieraniu?

To słuszna uwaga. W Anglii i Walii dostęp do właściwej opieki paliatywnej jest, delikatnie mówiąc, nierówny. Zbyt wielu ludzi u kresu życia nie otrzymuje wsparcia, którego potrzebują, a Ahmed argumentuje, że pragnienie śmierci może być kształtowane przez to, czy mają dostęp do tej opieki. Innymi słowy, zanim zaczniemy oferować wspomagane umieranie jako rozwiązanie, może upewnijmy się, że domyślna opcja nie wiąże się z cierpieniem.

Ahmed, który pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia i Opieki Społecznej od 6 września 2025 do 12 maja 2026, wie co nieco o wewnętrznym działaniu NHS. Jego przesłanie jest jasne: nie wyprzedzajmy faktów, zwłaszcza gdy chodzi o bilet w jedną stronę w zaświaty.

Tak więc, gdy debata się zaognia, rada Ahmeda jest prosta: najpierw napraw opiekę, potem prowadź rozmowę. Ponieważ, jak trafnie zauważa, rodzaj społeczeństwa, które budujemy, zależy od kolejności, w jakiej działamy. I najlepiej byłoby zbudować społeczeństwo, w którym ludzie nie czują się zmuszeni wybierać śmierć, ponieważ alternatywa jest nie do zniesienia.