Miljoenen mensen slaan trouw hun statines achterover om cholesterol te verlagen en hartaanvallen en beroertes te ontwijken, om vervolgens te worden overvallen door spierpijn, zwakte en een plotselinge afkeer van lichaamsbeweging. Voor die ongelukkige zielen kan de remedie erger aanvoelen dan de kwaal - of op zijn minst het volhouden van de medicatie een ware workout op zich maken.

Maar vrees niet, vermoeide pil-slikkers: onderzoekers van de McMaster University hebben een biologisch pad geïdentificeerd dat zou kunnen verklaren waarom deze spiersymptomen het feestje verstoren. De ontdekking zou kunnen leiden tot behandelingen die statines beter verdraagbaar maken zonder hun hartreddende superkrachten op te offeren.

De studie, gepubliceerd in Science Advances, wijst naar een onverwachte interactie tussen het immuunsysteem en het metabolisme van spiercellen. Dit mechanisme lijkt de spierschade veroorzaakt door statines aan te drijven, en het gooit eerdere theorieën over waarom deze bijwerkingen optreden overhoop.

"Statines behoren tot de meest effectieve medicijnen die we hebben om het risico op hart- en vaatziekten te verminderen en vroegtijdige dood te voorkomen," zei Jonathan Schertzer, hoogleraar aan de afdeling Biochemie en Biomedische Wetenschappen van McMaster en senior auteur van de studie. "Helaas leiden spierbijwerkingen ertoe dat sommige mensen hun dosis verlagen of helemaal stoppen met de medicatie. We wilden begrijpen waarom dit gebeurt en of het mogelijk is om de bijwerkingen te scheiden van de voordelen."

Naar schatting 7 tot 29 procent van de statinegebruikers ervaart spiergerelateerde symptomen - een breed bereik dat suggereert dat ofwel veel mensen klagen, ofwel sommigen gewoon niet luid genoeg klagen. Hoewel het verband tussen statines en spierproblemen al jaren bekend is, is de onderliggende biologie hardnekkig mysterieus gebleven.

Het onderzoek, geleid door eerste auteurs Nazli Robin en Nicole Barra van het Schertzer Lab, ontdekte dat statines de manier waarop spiercellen energie produceren kunnen verstoren. Deze verstoring veroorzaakt een immuunrespons in de spiercellen, wat leidt tot weefselschade. In experimenten met spiercellen en muismodellen slaagde het team erin om een groot deel van de schade te blokkeren door die immuunrespons uit te schakelen.

"Een van de meest opwindende bevindingen van het onderzoek is dat het mechanisme dat spierbijwerkingen veroorzaakt, apart lijkt te zijn van het mechanisme dat cholesterol verlaagt," zei Schertzer. "Dat suggereert dat het op een dag mogelijk zou kunnen zijn om de bijwerkingen aan te pakken zonder de cardiovasculaire voordelen te verstoren die statines zo waardevol maken."

De studie stuitte ook op een onverwachte bromance tussen metabolisme en immuniteit: wanneer spiercellen veranderden hoe ze energie verwerkten, activeerden ze hun eigen immuunrespons. Dit inzicht zou kunnen helpen verklaren hoe ontstekingen bijdragen aan medicatiebijwerkingen - en biedt een mogelijke oplossing: het immuunpad targeten om spierweefsel te beschermen terwijl de cholesterolverlagende effecten intact blijven.

Er is meer onderzoek nodig voordat dit een behandeling kan worden, maar het nieuw geïdentificeerde pad biedt verschillende veelbelovende aangrijpingspunten voor medicijnen die zijn ontworpen om statine-intolerantie te voorkomen. "Deze bevindingen geven ons een duidelijker begrip van waarom sommige patiënten spiersymptomen ervaren en bieden veelbelovende richtingen om deze belangrijke medicijnen in de toekomst veiliger en effectiever te maken," voegde Schertzer toe.

Het project was een mondiale aangelegenheid, met onderzoekers van het Centre International de Recherche en Infectiologie (CIRI) in Lyon, Frankrijk; het Centre for Muscle Research aan de Universiteit van Melbourne, Australië; het Murdoch Children's Research Institute en The Royal Children's Hospital in Australië; York University in Canada; en de afdeling Pathologie en Moleculaire Geneeskunde van McMaster. Financiering kwam van de Natural Sciences and Engineering Research Council of Canada (NSERC).

Materiaal verstrekt door McMaster University. Let op: inhoud kan zijn bewerkt voor stijl en lengte.

En terwijl we toch bezig zijn, blijkbaar kan AI een 87 jaar oud wiskundig vermoeden kraken, zijn er verborgen DNA-sporen gevonden in de Lijkwade van Turijn, en een slimme