Rebecca, een alleenstaande moeder in Swansea, heeft een driejarige dochter die graag met het haar van haar moeder speelt. Wat Rebecca ook graag zou willen spelen, is het idee om niet in slaap te huilen vanwege haar onvermogen om basisdingen te bieden. 'Hoe vaak ik in bed lig en gewoon huil omdat er zoveel is dat ik haar wil geven dat ik haar niet kan geven,' zei ze. 'Mentaal, emotioneel eist het een enorme, enorme tol.' Ze voegt eraan toe dat ouderschap al moeilijk genoeg is zonder 'de kosten van levensonderhoud en armoede, want dat is precies waar we nu in Wales zijn.'

Danielle, moeder van vier kinderen in dezelfde Teilo's Community Cwtch-speelgroep, beschrijft de strijd om 'boven de noodtoestand te blijven.' Ze beslist vaak dat de naschoolse club van haar kinderen belangrijker is dan wat ze zelf zou willen. Haar wens voor politici: het hele jaar door hulp met energiekosten, niet alleen de winterwarmte-huisbijstand. 'Verwarmingsdekens, verwarmingssubsidies, alles helpt eigenlijk.'

Ongeveer 32% van de Welsh kinderen leeft in armoede, het hoogste percentage van de vier VK-naties, volgens gegevens van maart. Dit aantal is al drie decennia hardnekkig onveranderd gebleven, ondanks een parade van beleidsmaatregelen van zowel de Welshe als de Britse regering. Kindercommissaris voor Wales Rocio Cifuentes noemt het in 2016 loslaten van de doelstelling om kinderarmoede uit te bannen 'een zeer betreurenswaardige plichtsverzuim.' Ze heeft kinderen gezien die met bijna lege lunchtrommels naar school komen en beslissen welke dagen ze de bus kunnen betalen om aanwezig te zijn.

De aanstaande Senedd-verkiezing op 7 mei kent de gebruikelijke beloften: gratis kinderopvang van Conservatieven, Groenen, Labour en Lib Dems; een wekelijkse betaling van £10 voor gezinnen met lage inkomens van Plaid Cymru; en een inkomstenbelastingverlaging van Reform. Cherrie Bija van Faith in Families, die de speelgroep en een voedselbank runt, merkt op dat gezinnen met een of twee banen nog steeds geen huur kunnen betalen of essentiële zaken kunnen kopen. 'De behoefte is groter en het type mensen dat hulp zoekt, verandert,' zei ze. Voor ouders die zelf in armoede zijn opgegroeid, is het doorbreken van de cyclus de wanhopige hoop - maar zoals Bija het stelt, als je 'vastzit in deze cyclus', is het vinden van de kans om te ontsnappen nogal het punt.