Water krijgt alle eer. Als gamebedrijven nieuwe grafische technologie willen laten zien, wordt het vaak nat; spetterende golven die alleen mogelijk zijn met de nieuwste physics engine, of plassen die de wereld om hen heen kunnen reflecteren dankzij ray tracing. Maar sneeuw heeft iets speciaals. Het is misschien niet zo technisch indrukwekkend als water, maar als het gaat om het creëren van een sfeer in een game, kan sneeuw erg krachtig zijn. En twee recente releases - Moomintroll: Winter's Warmth en Froggy Hates Snow - leggen echt vast waartoe sneeuw in staat is.
Laten we beginnen met de Moomins. Winter's Warmth is de tweede game gebaseerd op de iconische Finse sprookjesfiguren, maar zoals de titel al aangeeft, speelt deze zich af tijdens de ijskoude Scandinavische winter. Je speelt als Moomintroll, het enige kind in een familie van ronde trollen die meer op rechtopstaande nijlpaarden lijken. Normaal gesproken slaapt de familie op dit tijdstip van het jaar, overwinterend door de sombere winter. Maar iets heeft hem vroeg wakker gemaakt, en de game volgt zijn avonturen terwijl hij leert hoe de wereld is tijdens deze tijd waarin hij normaal slaapt.
Als game is Winter's Warmth vrij eenvoudig. Om de lente terug te brengen en zich bezig te houden terwijl zijn ouders slapen, wordt Moomintroll eigenlijk een boodschappenjongen voor iedereen in het dal. Dat betekent dat je op verkenning gaat op zoek naar iedereen die hulp nodig heeft, of het nu een pup is die vastzit in de bergen, of mysterieuze wezens die hulp nodig hebben bij een kampvuur. Je verzamelt hout, jaagt op vogels en redt zelfs een schattige pratende hond. De game is extreem gemakkelijk op te pakken, waardoor het goed werkt voor alle leeftijden; mijn 10-jarige dochter en ik spelen het samen, waarbij we de controller heen en weer doorgeven alsof we een prentenboek delen.
Wat Winter's Warmth echt laat opvallen is de sfeer. Het heeft een handgetekende uitstraling, alsof een van de Moomin-boeken tot leven komt, maar een groot deel van de stemming komt door het weer. Deze game voelt koud aan. Het is zonnig voorjaar waar ik ben in zuidelijk Ontario, en toch voel ik de behoefte om me in te pakken met een deken en een mok warme drank als ik Winter's Warmth speel, vanwege de sneeuw.
De sneeuw speelt op vele manieren een rol in de game. Je moet paden vrijmaken, verloren voorwerpen opgraven (en in één geval een stel kinderen), gigantische ballen rollen om bruggen te maken, en zelfs echte sneeuwbalgevechten voeren. Tijdens een van de intensere sequenties moet je de eerder genoemde hond in veiligheid brengen terwijl je de wind van een gierende sneeuwstorm ontwijkt. Sneeuw dient zelfs als navigatiemiddel; je voetstappen blijven bestaan, waardoor het gemakkelijk is om te zien waar je al bent geweest en waar je nog moet verkennen. Alles bij elkaar geeft de game zijn kenmerkende winterse gevoel.
Froggy Hates Snow is daarentegen niet zo ontspannen. Dit is een roguelike waarin je speelt als een kikker die sneeuw haat, waarschijnlijk omdat hij er volledig door omringd is. Aan het begin van elke run bevind je je in een warme bel, die dient als een oase in een anderszins ijskoud landschap. Het doel is om eropuit te gaan, te verkennen en lang genoeg te overleven om een verborgen deur te vinden die het volgende gebied opent. Verkennen betekent omgaan met de gevaren van sneeuw. Je moet je een weg graven door de enorme muren van het spul die Froggy omringen, en regelmatig terugkeren naar je basis om op te warmen, anders sterf je aan onderkoeling.
Terwijl je verkent, vind je goud dat je kunt gebruiken om je vaardigheden te verbeteren, evenals nieuwe uitrusting om je verder te helpen. Hoewel je begint met graven met je kleine kikkerhanden, kun je uiteindelijk een schep krijgen, evenals een sjaal om je langer warm te houden en ski's om je sneller te verplaatsen. Alles is willekeurig, maar er is een verrassend grote vaardigheidsboom waarmee je de kikker echt naar je hand kunt zetten. Al snel heb je een verwoestende vlammenwerper en een geruststellende mok thee.
Froggy Hates Snow heeft twee hoofdmodi. De eerste is een meer traditionele roguelike-structuur, waarin vijanden verschijnen in