Wat alleen maar omschreven kan worden als het technologische equivalent van een celebrity-scheiding: Elon Musk en Sam Altman hebben de afgelopen drie weken in een federale rechtbank in Californië hun grieven geuit, waar een reality-tv-producer jaloers van zou worden. Centraal in deze juridische confrontatie staat Musks bewering dat zijn voormalige vriend en mede-oprichter 'een liefdadigheidsinstelling heeft gestolen' - specifiek dat Altman loog over zijn toewijding aan de non-profitstatus van OpenAI, waardoor Musk een fortuin misliep (toegegeven, een klein fortuin naar Musks maatstaven). Altman ontkent dit uiteraard met de overtuiging van iemand die zijn miljarden echt, echt niet wil teruggeven.

Maar het proces was veel meer dan een simpel 'hij-zegt, zij-zegt'. Een parade van tech-persoonlijkheden getuigde om de rijkste man ter wereld tegen te spreken. OpenAI-medeoprichter Ilya Sutskever, voormalig bestuurslid Tasha McCauley en Microsoft-baas Satya Nadella verklaarden allemaal dat ze nooit hadden gehoord van enige toezegging van Musk om OpenAI non-profit te houden. Nadella, wiens bedrijf miljarden in OpenAI investeerde, benadrukte dat Microsoft 'uitgebreid due diligence' had gedaan - wat in bedrijfsjargon betekent: 'we hebben de kleine lettertjes gecontroleerd, en het zit wel goed.'

Altmans betrouwbaarheid kreeg ook een knauw. Musks advocaat Steven Molo begon het kruisverhoor met de uitsmijter: 'Bent u volledig betrouwbaar?' Altmans weifelende antwoord - 'Ik geloof van wel' - wekte niet bepaald vertrouwen. De jury hoorde over Altmans uitgebreide investeringen in private startups, waaronder een belang van $1,5 miljard in nucleair energiebedrijf Helion Energy, dat nog geen enkele watt heeft geleverd. Want niets zegt 'betrouwbaar' als groots inzetten op een bedrijf dat net zo goed met fusie-aangedreven eenhoorns zou kunnen werken.

Het proces kende ook een kleurrijk scala aan personages. Rechter Gonzalez Rogers hield de teugels strak met slechts twee pauzes van 20 minuten per dag en geen lunch - want gerechtigheid wacht op niemand, zelfs niet op je boterham. Ze merkte ook droogjes op over audiostoringen: 'Wat kan ik u zeggen? We worden gefinancierd door de federale overheid.' Schetskunstenaar Vicki Behringer legde het drama vast in aquarel, want blijkbaar is videostreaming te hoog gegrepen voor een rechtszaak over AI.

Persoonlijk drama stond ook centraal. Musk raakte van zijn stuk toen hem werd gevraagd naar zijn relatie met Neuralink-directeur Shivon Zilis, die de moeder is van vier van zijn kinderen. Zij getuigde dat Musk haar zijn sperma aanbood nadat hij merkte dat ze geen kinderen had - niet bepaald een typisch bestuurskamergesprek. Zilis omschreef zichzelf in sms'jes als de 'Elon-fluisteraar', maar in de getuigenbank klonk ze bijna robotachtig, wat ironisch is of heel erg on-brand.

Voor buitenstaanders bood het proces een spoedcursus in Silicon Valley-machtsdynamiek. Wil je medeoprichters laag bieden? Geef ze gratis Teslas (naar verluidt deed Elon dat). Wil je loyaliteit? Betaal je strategische partner onderhands (naar verluidt deed Sam dat). Sms'jes onthulden Altmans paniekerige reactie op zijn ontslag in 2023, waarbij hij een collega vroeg: 'Wil je me nog steeds niet?' Dezelfde collega omschreef zijn vervanger als 'willekeurige Twitch-gozer' - verwijzend naar Twitch-baas Emmett Shear. Want als je miljarden waard bent, is iedereen slechts achtergrondgeluid.

Uiteindelijk heeft de jury zich teruggetrokken om te beslissen of Musks claim gegrond is, waarbij rechter Rogers het laatste woord heeft. Maar ongeacht de uitspraak is één ding duidelijk: deze twee mannen controleren technologie die miljarden levens beïnvloedt, en ze kibbelen als kinderen over wie het grootste stuk van de taart krijgt. We houden u op de hoogte, maar houd uw adem niet in - gerechtigheid, net als een goede rechtbankschets, kost tijd.