In een rechtszaal die Liz Lopatto, senior chaosverslaggever van The Verge, omschrijft als een 'dierentuin', ontvouwde de rechtszaak Musk vs. Altman zich met evenveel subtiliteit als een Cybertruck-parade - compleet met een man in genoemde truck die elke dag een bord 'Elon zuigt' buiten het gerechtsgebouw vasthield. De zaak, die in wezen ging over Elon Musks bewering dat OpenAI zijn charitatieve trust had geschonden door over te stappen naar een winstgevende entiteit, eindigde uiteindelijk met een jury die oordeelde dat Musk zijn rechtszaak had aangespannen nadat de verjaringstermijn was verstreken. Maar zoals Lopatto uitlegt, ging het echte verhaal nooit over de wet; het ging over twee zeer rijke, zeer kinderachtige mannen die een zeer publieke driftbui hadden.
De rechtszaak draaide in naam om de vraag of OpenAIs overgang van non-profit naar winstgevend Musk geld had gekost, maar het bewijs toonde aan dat Musk 'herhaaldelijk was ingelicht' over elke stap van het proces - inclusief de Microsoft-investeringen en de winstgevende omzetting. E-mails toonden aan dat hij zelfs dacht dat het een vergissing was om OpenAI een non-profit te maken. Het meest vernietigende moment? Shivon Zilis, de moeder van Musks kinderen, getuigde dat ze zich geen voorwaarden kon herinneren die aan zijn donaties waren verbonden. OpenAIs advocaat sloeg toe: 'Zelfs de moeder van zijn kinderen kan zijn verhaal niet bevestigen.' Au.
Maar de echte schade was niet voor Musk of Altman - beiden hadden al een reputatie die genereus 'bezoedeld' kon worden genoemd. In plaats daarvan was het Mira Murati die de klap kreeg. Voormalig OpenAI-bestuurslid Helen Toner onthulde dat Murati betrokken was geweest bij het ontslag van Altman, en hem vervolgens onmiddellijk sms'te 'Oh nee, Sam, het is heel erg' - terwijl ze afwachtte welke kant de wind zou waaien. (Toner merkte op dat Murati niet doorhad dat zij de wind was.)
Microsoft kwam naar voren als de onwaarschijnlijke held van de rechtszaak, waarbij Satya Nadella de coolste komkommer in de kamer speelde. Zijn e-mails waren zo flauw dat de pittigste luidde: 'We willen niet IBM zijn en hen Microsoft laten zijn.' Tijdens kruisverhoren vroegen Microsofts advocaten simpelweg: 'Was Microsoft er? Was Satya Nadella er? Weet iemand van Microsoft iets van dit alles? Geen verdere vragen, edelachtbare.' Het was, zegt Lopatto, 'elke keer een prachtige clou.'
En dan is er de ezeltrofee - een deelnameprijs in de vorm van de achterste helft van een ezel, gegraveerd met 'Stop nooit met een ezel te zijn voor AI-veiligheid.' Het werd gegeven aan een AI-veiligheidsonderzoeker nadat Musk hem een ezel had genoemd tijdens een Q&A-sessie. Een van de betrokkenen bij de uitreiking? Anthropic-CEO Dario Amodei. Natuurlijk.
Uiteindelijk onthulde de rechtszaak wat iedereen al vermoedde: de topdenkers van de AI-industrie zijn een handvol emotioneel onvolwassen mensen die geen onderscheid kunnen maken tussen fictie en werkelijkheid (meerdere getuigen beweerden dat ze sinds hun kindertijd van AI hadden gedroomd, wat Lopatto 'stom' noemt 'omdat dat fictie is'). Wat staat er te gebeuren? Musk heeft beloofd in beroep te gaan, en OpenAI zal Codex blijven verkopen aan mensen die blijkbaar niet om betrouwbaarheid geven. Maar de grootste conclusie, volgens Lopatto: 'Grok zuigt.' Zelfs na het distilleren van andermans modellen. Dat is geen goede look.