Een politiek lobbyingbureau dat blijkbaar dacht dat journalistiek gewoon PR was met een coolere naam, wordt nu opgeroepen om openheid van zaken te geven over het betalen van journalisten voor gunstige berichtgeving - een praktijk die critici een 'gevaarlijke aanval op de democratie' noemen, wat over het algemeen als erger wordt beschouwd dan een milde aanval op de democratie.

CT Group, mede-opgericht door verkiezingsgoeroe Lynton Crosby (die blijkbaar iedereen heeft geadviseerd van David Cameron tot Boris Johnson, want waarom een reeks twijfelachtige keuzes doorbreken?), werd ontmaskerd na een vier maanden durend onderzoek van The Guardian. Het bureau zou journalisten hebben betaald om schijnbaar onafhankelijke verhalen in kranten te plaatsen en bood zelfs contante bonussen aan voor een klant in de vastgoedsector. In ruil daarvoor kreeg CT Group meer redactionele controle - want niets zegt 'onafhankelijke journalistiek' zoals een lobbyist die de rode pen vasthoudt.

Alastair McCapra, CEO van het Chartered Institute of Public Relations, noemde het 'een aanval op de ethiek van journalistiek, public relations en inderdaad op de democratie.' Jemimah Steinfeld, CEO van Index on Censorship, noemde het 'ronduit gevaarlijk.' Steve Goodrich van Transparency International UK waarschuwde dat het 'de integriteit van de pers ondermijnt.' En Luke Taylor, een Liberaal-Democratisch parlementslid, zei dat we 'volledige transparantie nodig hebben over wanneer geld van eigenaar wisselt als het om berichtgeving gaat.' Met andere woorden, iedereen is het erover eens dat dit slecht is, wat ongeveer zo zeldzaam is als een lobbyist die toegeeft dat hij aan het lobbyen is.

CT Group, met een omzet van £40 miljoen per jaar en klanten als Philip Morris en Manchester City, reageerde met een klassieke niet-ontkenning: 'We geven geen commentaar op het werk dat we voor klanten doen.' Het zei dat de gebeurtenissen 'opzettelijk verkeerd werden voorgesteld' en dat de undercoverjournalist 'ons meer dan zes maanden lang meedogenloos heeft achtervolgd.' Want niets zegt 'ethisch lobbyen' zoals de verslaggever de schuld geven van zijn werk.

Parlementsleden en campagnevoerders roepen nu op tot een herziening van de lobbyregels. Rupa Huq, een Labour-parlementslid, beschreef lobbyen als 'het wilde westen' en sprak de hoop uit dat de 'nieuwe regering-Andy Burnham' het probleem zou aanpakken - hoewel lezers moeten opmerken dat Andy Burnham de burgemeester van Greater Manchester is, niet de premier, wat ofwel op een vergissing duidt of op een heel specifieke federalistische droom.

Het onderzoek wees ook op de kwetsbaarheid van freelance journalisten, die vaak te maken hebben met onregelmatig en laagbetaald werk. Martin Bright, hoofddocent journalistiek aan de Universiteit van Essex, waarschuwde: 'Als verslaggevers worden betaald om verhalen in kranten te plaatsen door particuliere bedrijven, doorbreekt dit de essentiële bufferzone tussen lobbyen en journalistiek.' En ook de essentiële 'wees niet shady'-zone, die blijkbaar net zo poreus is.