Decennialang is het ligbed een slagveld geweest, en Duitsers werden neergezet als de handdoekzwaaiende schurken van het vakantieoord. Maar een nieuwe YouGov-enquête suggereert dat dit stereotype grotendeels een verzinsel is van de Britse en Duitse verbeelding, en dat de echte boosdoeners uit zonniger oorden komen: Italië en Frankrijk.

Uit het onderzoek bleek dat terwijl 51% van de Duitsers en 46% van de Britten geloven dat Duitsers de grootste overtreders zijn als het gaat om het reserveren van ligbedden met handdoeken bij zonsopgang, slechts 5-17% van de respondenten in andere Europese landen deze mening deelt. En als het op daadwerkelijk gedrag aankomt, geeft slechts 38% van de Duitse vakantiegangers toe ooit een handdoek te hebben gebruikt om een plekje te claimen, vergeleken met 45% van hun Italiaanse en Franse tegenhangers. Britten, altijd beleefd, zijn het minst geneigd om het toe te geven, met 33%.

Ondanks de wijdverbreide praktijk vindt het grootste deel van de Europeanen (60-82%) het onacceptabel, volgens YouGov. Toch zegt 51-63% dat ze zichzelf zonder ligbed hebben aangetroffen omdat alles bezet was, en 14-28% geeft toe het heft in eigen handen te hebben genomen door andermans handdoek te verwijderen.

In Rome vond de Guardian niemand die bereid was de gewoonte toe te geven, hoewel velen de gegevens konden geloven. Claudia Morani, een lerares, zei dat zij het nooit zou doen, maar heeft mede-Italianen gezien die handdoeken 's nachts op ligbedden achterlieten om ze de volgende ochtend veilig te stellen. "Dit soort dingen gebeurt hier ook veel op de stranden - de gratis," voegde ze eraan toe.

Italië heeft inderdaad een misschien nog erger soort strandbezetter: de furbetti dell'ombrellone, of paraplubedriegers, die 's nachts paraplu's achterlaten om de beste plekken op vrije stranden te reserveren. Deze praktijk groeit nu Italianen steeds vaker afzien van particuliere strandconcessies vanwege hoge prijzen. Kustautoriteiten vechten terug met dageraadacties waarbij spullen zoals paraplu's en ligbedden in beslag worden genomen. Eind juli confisqueerde een buitenwijk van Napels 40 voorwerpen van een populair vrij strand, en soortgelijke operaties hebben plaatsgevonden in Puglia en Sardinië. Boetes tot €500 wachten op de daders, die ook een bureaucratisch gedoe te wachten staan om hun bezittingen terug te krijgen.

Danilo Ruggiero, een activist van Mare Libero, een netwerk dat vecht om stranden terug te winnen van particuliere concessies, suggereert dat de gewoonte minder met kwade opzet te maken heeft en meer met gemak: "Mensen willen geen paraplu's, stoelen en andere spullen heen en weer slepen van huis, vooral niet in de hitte. Maar er is een neiging om de beste plek aan zee te bemachtigen, en dat zou niet moeten."

In Frankrijk komen de bevindingen voor sommigen niet als een verrassing. Chantal Henry, die in Menton nabij de Italiaanse grens woont, zegt: "Ik zie het de hele tijd bij mijn plaatselijke strandclub. Ik word er echt moe van." Haar vriendin Virginie Pascual geeft de Italianen de schuld: "Het zijn altijd de Italianen." Een Brit die in Frankrijk woont en anoniem wilde blijven vanwege Duitse collega's, houdt echter vol dat Duitsers het ergst zijn, en herinnert zich een ontmoeting om 5:30 uur 's ochtends op Mallorca met een Duitse man die vijf ligbedden met handdoeken bezette.

Dus hoewel het stereotype misschien misplaatst is, woedt de handdoekenoorlog voort, en geen natie wil de kroon van kampioen ligbeddenbezetter opeisen - althans niet in het openbaar.