Georgia Hunter Bell, de 32-jarige middellangeafstandsloopster, heeft een verhaal waar Hollywood-scenarioschrijvers jaloers op zouden zijn. Ooit een tienerwonderkind met een tijd van 2:08 min op de 800 meter, zag ze haar dromen op 23-jarige leeftijd in duigen vallen door blessures als gevolg van overtraining in het Amerikaanse collegestelsel. Ze stopte, kreeg een baan in de techsector en vermeed vijf jaar lang de atletiekbaan. Maar toen, in een wending die een feelgoodfilm waardig is, keerde ze terug en won ze zes grote medailles in twee jaar tijd, waaronder olympisch brons op de 1500 meter, zilver op de wereldkampioenschappen 800 meter en goud op de Gemenebestspelen. Nu gaat ze naar de Europese Atletiekkampioenschappen in Birmingham als de gouden hoop van Groot-Brittannië.

Terugkijkend op haar donkere dagen herinnert Hunter Bell zich het moment waarop ze besefte dat ze 'haar leven had verpest': "Met de metro naar werk dacht ik: oh mijn God, ik heb mijn leven een beetje verpest." Ze worstelde met onvervuld potentieel, maar die pijn is nu haar kracht. Haar comeback begon met een parkrun tijdens de pandemie in een niet onaardige 16 min 34 sec, gevolgd door een hereniging met coaches Trevor Painter en Jenny Meadows, die Keely Hodgkinson naar olympisch goud leidden. Zij zagen haar potentieel, en na haar eerste hoogtestage zei Meadows tegen haar: 'Jij kunt de olympische limiettijd lopen.' Dat zorgde voor een kettingreactie: van limiettijd naar teamselectie naar medailles.

Hunter Bell stopte met haar techbaan dagen voor haar 30e verjaardag om prof te worden. Nu, op 32-jarige leeftijd, is ze de tweede snelste vrouw ter wereld op de 1500 meter en de vijfde op de 800 meter. Haar coaches kunnen het niet eens worden over haar beste afstand - Meadows ziet 800 meter potentieel, Painter geeft de voorkeur aan haar aerobe basis voor de 1500 meter. Maar ze bewees dat ze iedereen kan verslaan toen ze de wereldkampioene op de 800 meter, Lilian Odira, te slim af was op de Gemenebestspelen, door de laatste 200 meter in 27 seconden te bliksemen. Die overwinning toonde ook aan dat ze kan omgaan met de rol van favoriete, een rol die ze aanvankelijk moeilijk vond. "Ik genoot ervan om in 2024 de underdog te zijn," zegt ze, maar na fouten in 2025 heeft ze geleerd en bloeit ze nu.

Haar training richt zich op hoge snelheid, met fietstochten in het weekend in plaats van lange duurlopen, en een gedisciplineerd herstelregime - 'bijna proberen zo horizontaal mogelijk te zijn.' Trainen met Hodgkinson heeft haar geleerd om meer ontspannen te zijn, terwijl zij de olympisch kampioene heeft geholpen om op tijd te komen. Wat de toekomst betreft, droomt Hunter Bell van een dubbel op de 800/1500 meter op de Olympische Spelen in LA, naar het voorbeeld van Kelly Holmes. Ze geeft toe dat het 'een beetje ondenkbaar' is gezien hoe snel de races nu zijn, maar ze gelooft dat haar trainingsleeftijd jonger is dan 32, en met Holmes die het op 34 deed en Messi op 39, is leeftijd slechts een getal. 'Alles leidt naar LA - dat is de noordster,' zegt ze. En met haar staat van dienst zou het dwaas zijn om tegen haar te wedden.