Als je een jong persoon bent in Engeland en je sociale kring ziet er een beetje schaars uit, dan ben je niet alleen - letterlijk. Volgens een nieuw rapport van het Institute for Public Policy Research (IPPR) zegt nu één op de twintig mensen van 11-24 jaar dat ze helemaal geen goede vrienden hebben, een vijfvoudige toename van één op de honderd in 2014. De denktank heeft deze generatie 'de eenzaamste generatie' genoemd, wat klinkt als een bandnaam maar eigenlijk gewoon een trieste statistiek is.

Het rapport, dat gegevens analyseerde van 150 interviews en officiële datasets zoals het Understanding Society van het Nationaal Centrum voor Sociaal Onderzoek, ontdekte dat onder 16- tot 21-jarigen het aandeel met ten minste drie goede vrienden daalde van 85% in 2012-14 naar 72% in 2023-25. Ondertussen daalde het aandeel 14- en 15-jarigen dat helemaal of zeer gelukkig was met hun vriendschappen van 86% naar 76% in dezelfde periode. Dus ja, jongeren voelen de vriendschapsknel.

Maar voordat je het de 'sneeuwvlok'-jeugd verwijt, heeft Avnee Morjaria, adjunct-directeur van IPPR, een andere kijk: 'Kinderen zijn geen sneeuwvlokken. Dit is een rationele reactie op een duistere wereld die wij voor hen hebben achtergelaten.' Het rapport wijst naar een bekende rij boosdoeners: bezuinigingen, de pandemie, sociale media (TikTok, we kijken naar jou), sluiting van jeugdclubs, onbetaalbare huisvesting en een algemeen verlies van zelfvertrouwen. Het merkt ook op dat de traditionele mijlpalen van volwassenheid - een huis kopen, een stage beginnen - later of helemaal niet gebeuren, waardoor jongeren in wat IPPR 'een langere, holle en precairder adolescentie' noemt.

Zo is de gemiddelde leeftijd van een eerste woningkoper nu 34, en bijna een op de vijf jongeren geeft de helft van hun inkomen uit aan huur. Het aantal 16- tot 24-jarigen dat aan een stage begint is gedaald, en de gelederen van 'Neets' - jongvolwassenen die geen onderwijs volgen, geen baan hebben en geen opleiding volgen - groeien. Dus in plaats van onafhankelijke volwassenen te worden, zitten velen vast in een soort verlengd limbo, wat geweldig is voor hun mentale gezondheid, uiteraard.

Het rapport benadrukt ook de opkomst van doomscrollen als een 'fundamenteel solitaire activiteit' die een dagelijkse bezigheid is geworden, en merkt op dat jongeren zich niet verbonden voelen met diensten die niet voor hen zijn ontworpen. IPPR wijt dit aan een politieke verschuiving van collectivisme naar privatisering en 'deferentie aan onverantwoordelijke tech-oligarchen.' Want niets zegt 'er is zoiets als de maatschappij niet' als een generatie zonder goede vrienden.

Deze bevindingen echoën onderzoek van december door prof. Eamon McCrory, CEO van de Anna Freud liefdadigheidsinstelling voor geestelijke gezondheid, die de toename van angst, depressie en zelfbeschadiging onder jongeren toeschreef aan 'sociale verdunning' - het verlies van sociale interactie in de echte wereld. Andy Bell, CEO van het Centrum voor Geestelijke Gezondheid, noemde het rapport 'een zeer zorgwekkend beeld' en voegde eraan toe dat 'isolatie en eenzaamheid giftig zijn voor onze mentale en fysieke gezondheid.'

Dus, als je onder de 25 bent en je eenzaam voelt, wees gerust: het ligt niet aan jou, het ligt aan het systeem. En leg ook misschien je telefoon neer en ga naar buiten, maar we weten dat dat makkelijker gezegd is dan gedaan.