In een zet die Bruce Willis-fans zeker zal teleurstellen, hebben wetenschappers vastgesteld dat het nuttigste wat we met een asteroïde kunnen doen, niet is om hem op te blazen, maar om er een kosmische bouwmarkt voor Mars van te maken. Een nieuwe studie van onderzoekers van de EPFL in Zwitserland suggereert dat asteroïde-mijnbouw de metalen zou kunnen leveren die nodig zijn om een Marskolonie te bouwen, waarmee mogelijk een van de grootste logistieke nachtmerries van ruimtekolonisatie wordt opgelost.

Laten we eerlijk zijn: alles vanaf de aarde verschepen is geen optie. Het lanceren van één ton vracht kost tientallen miljoenen ponden, en een reis naar Mars duurt zes tot negen maanden, afhankelijk van de uitlijning van de planeten. Dat is alsof je een nieuwe moersleutel bestelt en wacht tot die aankomt per slowboot uit een sterrenstelsel ver, ver weg. Niet bepaald efficiënt.

Maar hier is de twist: miljoenen asteroïden zweven daar gewoon rond, en sommige - de zogenaamde M-type asteroïden - zitten vol met ijzer, nikkel en andere nuttige metalen. Het zijn in wezen gigantische ruimterotsen met een verborgen schatkamer. De vraag is of we ze kunnen bereiken, de buit eruit kunnen halen en terug kunnen brengen naar Mars zonder meer brandstof te verbranden dan de metalen waard zijn.

Het EPFL-team voerde duizenden computersimulaties uit om verschillende toeleveringsketens te testen, rekening houdend met reisenergie, metaalopbrengst en brandstofverbruik. De resultaten zijn voorzichtig optimistisch: sommige asteroïden zouden kunnen worden bereikt met bestaande ruimtevaarttechnologie, en de energiekosten zouden misschien net laag genoeg kunnen zijn om de hele onderneming de moeite waard te maken.

Het slimme deel omvat het gebruik van koolstofhoudende asteroïden - die koolstof en waterijs bevatten - om raketbrandstof in de ruimte te produceren. Dit betekent dat ruimtevaartuigen hun retourbrandstof niet vanaf de aarde hoeven mee te slepen, wat het gewicht en de kosten aanzienlijk vermindert. Het is alsof je je auto bij een tankstation langs de snelweg vult in plaats van een vat benzine in de kofferbak mee te nemen.

Maar begin nog niet met het inpakken van je koffers voor de asteroïdengordel. De studie betekent niet dat mijnbouw op handen is; we zijn nog ver verwijderd van het exploiteren van onze eerste ruimtemijn. Het laat echter wel zien dat het logistieke probleem niet onoverkomelijk is. Met de juiste asteroïdekeuze en een beetje vindingrijkheid zouden we een bevoorradingsnetwerk kunnen creëren dat een Marskolonie bevoorraadt met bouwmaterialen, allemaal dankzij goed geplaatste ruimterotsen.

Dus hoewel we nog geen afscheid nemen van de aarde, is de droom om een multiplanetaire soort te worden net iets aannemelijker geworden. En wie weet? Misschien geldt de uitdrukking 'verzend- en administratiekosten' op een dag ook voor interplanetaire leveringen.