Ach, rynek obligacji. Najbardziej humorzasty nastolatek świata finansów, wpada w furię, która wstrząsa zarówno kancelariami, jak i arkuszami kalkulacyjnymi budżetu. Gdy obawy inflacyjne wywołują globalną wyprzedaż obligacji, długoterminowe koszty pożyczek w Wielkiej Brytanii grożą zmniejszeniem o połowę budżetowej rezerwy kanclerza. Andy Burnham, zanotuj: pogląd Guardiana na ten globalny szok obligacyjny jest taki, że powinieneś – cóż, powinieneś zanotować. To jest rada. Głęboko wnikliwa, wiemy.

Tymczasem w sektorze tanich linii lotniczych Ryanair postanowił grać nieco mniej ryzykownie, jeśli chodzi o cele dotyczące liczby pasażerów. Linia obniżyła swój cel na bieżący rok finansowy z 216 milionów klientów do 214 milionów. Dlaczego? Aby zmniejszyć ekspozycję na to, co nazywają 'niezabezpieczonym zimowym olejem' podczas tych słynnych nieopłacalnych zimowych miesięcy. Bo nic tak nie mówi 'świąteczna radość' jak skok cen paliwa lotniczego i mniej ludzi lecących do Dublina na święta.

Mówiąc poważniej, krajobraz długu suwerennego dla krajów wschodzących i o niskich dochodach stopniowo się poprawia. Dzięki krajowym wysiłkom politycznym i międzynarodowej współpracy poczyniono postępy – ale są one nierówne, jak źle polukrowane ciasto. Utrzymujące się ryzyko i niepewność w globalnej gospodarce, w tym efekty uboczne znacznego wzrostu rentowności w gospodarkach rozwiniętych, wymagają dyscypliny politycznej i podkreślają znaczenie budowania buforów. Bo nic tak nie buduje charakteru – ani odporności fiskalnej – jak dobry bufor.

Wzrost globalnych stóp procentowych jest szczególnie niepokojący. Gdy rentowności kluczowych gospodarek rozwiniętych rosną do wieloletnich maksimów, podciągają ze sobą większość krzywych dochodowości na świecie. W niektórych rynkach wschodzących to więcej niż w pełni kompensuje ciężko wywalczoną kompresję spreadów. Więc cała ta ciężka praca nad zawężaniem spreadów? Zniknęła, jak postanowienie noworoczne do lutego. Rynek obligacji daje i rynek obligacji zabiera.