W 2003 roku samotny podróżnik przemierzający Azję Południowo-Wschodnią nauczył się cennej lekcji: zawsze pakuj przekąski. Podróżnik, który pozostaje anonimowy, poznał Paula, Amerykanina o 'swobodnym, naturalnym cieple', w hostelu młodzieżowym w południowej Tajlandii. Kiedy personel wspomniał o pięknym wodospadzie 'niedaleko', obaj postanowili tam wyruszyć, spodziewając się swobodnego godzinnego spaceru. Nie zabrali jedzenia. Jak się okazało, był to błąd o epickich rozmiarach.

Cztery godziny gęstej roślinności, wspinaczki po lianach i młodzieńczej naiwności później, dotarli do wodospadu - 'lśniącego basenu', który sprawił, że trud wydawał się niemal wart zachodu. Wskoczyli do wody, śmiali się ze swojego złego oszacowania czasu i ruszyli z powrotem. Wtedy wszystko poszło w złym kierunku. W ciągu kilku minut podróżnik zaczął się potykać, potem był zdezorientowany i nie mógł odpowiedzieć na proste pytania. Z perspektywy czasu to głód i odwodnienie były winowajcami, ale wtedy było to po prostu przerażające.

Wtedy wkroczył Paul, który zrobił coś nieoczekiwanego: wziął podróżnika na plecy i niósł go przez las. Kiedy siły Paula się wyczerpały, przeszukał torbę podróżnika, znalazł stare saszetki z cukrem i solą i przygotował prowizoryczny eliksir nawadniający - napój, który mógłby być dumą każdej firmy produkującej napoje sportowe. Dodało to podróżnikowi wystarczająco sił, by kuśtykać dalej.

Godziny później, w pobliżu hostelu, podróżnik poślizgnął się na luźnym kamieniu i skręcił kostkę. Paul ponownie go podniósł, zaniósł bliżej, potem pobiegł po pomoc, wracając motocyklem, aby przetransportować podróżnika na resztę drogi. Paul wrócił pieszo sam. Wyjechał następnego dnia i nigdy więcej go nie widziano.

Czy Paul uratował życie podróżnika? Podróżnik twierdzi, że tak, a my skłaniamy się ku zgodzie. Ponadto, komunikat publiczny: jeśli zamierzasz gonić wodospady w tajskiej dżungli, zabierz wodę, jedzenie i może Szerpę.