Ponad 150 000 mieszkańców Wysp Salomona ma teraz bardzo osobiste doświadczenia z Cyklonem Tropikalnym Maila, sztormem kategorii 4, który przetoczył się przez Pacyfik z niszczycielskimi wiatrami, powodziami i ulewnymi deszczami. Biuro ONZ ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej OCHA opisało skutki jako generujące „znaczące potrzeby humanitarne”, co jest dyplomatycznym określeniem na „jest naprawdę źle”.
Przesiedlenia są powszechne, rodziny tłoczą się w centrach ewakuacyjnych, szkołach, kościołach i społecznościach goszczących. OCHA ostrzega, że kobiety, dzieci i osoby niepełnosprawne stoją w obliczu rosnących zagrożeń ochronnych – bo nic tak nie mówi „bezpieczeństwo” jak przepełnione schroniska i zakłócone systemy wsparcia.
Dodając historycznego akcentu do katastrofy, powodzie i erozja w Prowincji Zachodniej odsłoniły niewybuchy pozostałe po bitwach II wojny światowej. Bo najwyraźniej cyklon to za mało; teraz mieszkańcy muszą unikać 80-letnich materiałów wybuchowych.
Koordynator ONZ ds. Pomocy Doraźnej przeznaczył 2,5 miliona dolarów z centralnego funduszu reagowania kryzysowego na pilną pomoc ratującą życie. Służba zdrowia jest przeciążona, dotkniętych jest 3600 kobiet w ciąży, a 21 placówek medycznych zostało uszkodzonych. Wiele kobiet nie może dotrzeć do klinik, ponieważ drogi i transport są, delikatnie mówiąc, mniej niż optymalne.
Rośnie brak bezpieczeństwa żywnościowego, ponieważ uprawy i źródła utrzymania z rybołówstwa zostały zniszczone. Społeczności zgłaszają mniejsze posiłki i rosnącą zależność od pomocy humanitarnej. Edukacja również jest zakłócona: 84 szkoły w prowincjach Zachodniej, Choiseul i Guadalcanal są uszkodzone, co dotyka prawie 15 800 uczniów. UNICEF i partnerzy organizują tymczasowe przestrzenie do nauki i rozdają awaryjne przybory szkolne.
Cyklon Maila jest częścią szerszej fali ekstremalnych zjawisk pogodowych na Pacyfiku. Wcześniej w kwietniu Tajfun Sinlaku spowodował stan wyjątkowy w Sfederowanych Stanach Mikronezji po uszkodzeniu domów, infrastruktury i systemów wodnych.
„To kolejne przypomnienie, że ekstremalne zjawiska pogodowe stają się coraz częstsze i nieprzewidywalne” – powiedział Iori Kato, Dyrektor Regionalny na Azję i Pacyfik w Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji ONZ. „Bez trwałych inwestycji w gotowość i systemy wczesnego ostrzegania region ryzykuje poniesieniem niszczycielskich kosztów ludzkich i ekonomicznych. To krytyczne okno na działanie”. Innymi słowy, Pacyfik wysyła bardzo drogi, bardzo mokry mem.