Tego lata burmistrzowie Paryża, Mediolanu i Phoenix spotkali się w Londynie podczas fali upałów, która – jak na ironię – zagroziła zakłóceniem Tygodnia Klimatycznego w Londynie. Gdy temperatury biły rekordy w Wielkiej Brytanii i Europie, zmuszając do zawieszenia lub odwołania niektórych rozmów klimatycznych, trio szukało schronienia i porównywało notatki na temat tego, jak ich miasta radzą sobie z ekstremalnymi upałami: ochrona najbardziej narażonych, komunikowanie ryzyka i przeprojektowywanie dzielnic na gorętsze lata.

Tymczasem Paryż zajmował się własnym kryzysem, gdy kolejna intensywna fala upałów przetoczyła się przez Francję, gdzie ponad 14 000 osób straciło życie z powodu gorąca. Wszyscy burmistrzowie stają przed tym samym pytaniem: jak chronić miliony ludzi, skoro ekstremalne upały nie są już wyjątkiem, ale stałym gościem lata? Dla Phoenix to pytanie kształtowało miejski rząd przez dziesięciolecia. Dla Paryża i Mediolanu staje się to kluczowym wyzwaniem dla miejskiego przywództwa.

Może się wydawać dziwne, że dwa najstarsze miasta Europy szukają inspiracji na pustyni w Arizonie, ale rosnące temperatury to globalny problem i nie ma czasu, aby każde miasto na nowo wynajdywało koło. Phoenix nauczył się – czasem boleśnie – że ekstremalne upały to nie tylko zjawisko pogodowe; wpływają na decyzje dotyczące transportu, mieszkalnictwa, zdrowia publicznego, przestrzeni publicznej i planowania awaryjnego. Przygotowania do lata zaczynają się na długo przed wzrostem słupka rtęci.

Phoenix utworzyło jedno z pierwszych na świecie miejskich biur ds. reagowania na upały i łagodzenia ich skutków, koncentrując się zarówno na natychmiastowej pomocy dla najbardziej narażonych, jak i na długoterminowej odporności dzięki rozwiązaniom chłodzącym. Miejskie plany zacienienia wymagają 75% pokrycia cieniem na nowych obszarach zabudowy o dużym natężeniu ruchu pieszego, a miasto stosuje chłodne powłoki na budynkach i drogach, w tym na ponad 300 kilometrach ulic osiedlowych. Phoenix zapewnia całodobowe centrum chłodzenia z kompleksowym wsparciem – mieszkaniem, usługami medycznymi, a nawet pośrednictwem pracy – a właściciele mieszkań muszą utrzymywać temperaturę w pomieszczeniach na poziomie 28°C (82°F) lub niższym. Wykonawcy miejscy muszą wdrażać plany bezpieczeństwa cieplnego. Te środki uratowały życie: latem 2024 r. – najgorętszym w historii Phoenix – liczba połączeń alarmowych związanych z upałem spadła o 20% rok do roku.

Paryż i Mediolan wnoszą własną wiedzę i wyzwania. Oba to historyczne miasta, których ulice i budynki zaprojektowano pod inny klimat. Paryż zapewnia teraz, że każdy mieszkaniec ma w ciągu siedmiu minut spaceru dostęp do chłodnego miejsca – ponad 1400 przestrzeni, w tym parków i obiektów publicznych, z wydłużonymi godzinami otwarcia podczas fal upałów. Miasto zmobilizowało 27 000 wolontariuszy klimatycznych do szerzenia świadomości i działań prewencyjnych. Paryż zorganizował nawet „Paryż w 50°C” w październiku 2023 r., aby przetestować reagowanie kryzysowe, inspirując Barcelonę do zrobienia tego samego w 2027 r.

Żadne miasto nie może po prostu skopiować modelu innego, ale burmistrzowie powinni gromadzić najlepsze pomysły z całego świata. Za pośrednictwem sieci C40 Cities prawie 100 dużych miast dzieli się rozwiązaniami klimatycznymi. Miasta zawsze uczyły się od siebie nawzajem – systemy transportowe, polityka mieszkaniowa, zdrowie publiczne – a adaptacja do upałów nie powinna być wyjątkiem. Jeśli jedno miasto znajdzie lepszy sposób na ochronę pracowników na świeżym powietrzu lub chłodzenie przestrzeni publicznych, inne nie powinny tracić lat na ponowne wynajdywanie koła.

Mediolan rozszerza programy Piazze Aperte (Otwarte Place) i School Streets, sadząc drzewa, zastępując twarde nawierzchnie terenami zielonymi i tworząc zacienione przestrzenie. Milano Aiuta (Mediolan Pomaga) zapewnia infolinię i wsparcie dla osób starszych i narażonych. Plan Klimatyczny i Powietrzny Mediolanu wyznacza wiążący cel ograniczenia lokalnego wzrostu temperatury do 2°C do 2050 r. – to jeden z niewielu miast na świecie z takim celem.

Ekstremalne upały pochłaniają już ponad pół miliona istnień ludzkich rocznie, co czyni je najbardziej śmiercionośnym zagrożeniem klimatycznym. Miasta są szczególnie narażone, ponieważ budynki i chodniki pochłaniają ciepło w ciągu dnia i uwalniają je nocą, nie dając mieszkańcom wytchnienia. Osoby starsze, dzieci, pracownicy zewnętrzni i społeczności o niskich dochodach są najbardziej zagrożone. Sadzenie drzew, chłodzenie szkół, przeprojektowanie