De Amerikaanse arbeidsmarkt nam in juli een onverwachte vakantie, met werkgevers die 23.000 banen schrapten, volgens een rapport van het ministerie van Arbeid dat vrijdag werd gepubliceerd. Bouwbedrijven en fabrieken bleven werknemers toevoegen, maar winkeliers en restaurants besloten dat ze er genoeg van hadden en schrapten banen. Het is de tweede opeenvolgende maand dat de maandelijkse banencijfers achterblijven bij de verwachtingen van economen, wat langzaamaan op een trend begint te lijken.

Het werkloosheidspercentage daalde licht naar 4,1%, maar hier komt de clou: dat komt alleen doordat meer dan 260.000 mensen de handdoek in de ring gooiden en helemaal de arbeidsmarkt verlieten. Niets zegt 'gezonde economie' als een stel mensen opgeeft.

Daniel Zhao, hoofdeconoom bij vacaturesite Glassdoor, zegt dat werknemers de druk voelen. "We horen steeds vaker van werknemers dat ze zich zorgen maken over hun baanzekerheid en dat ze gefrustreerd zijn omdat ze vastzitten in functies die niet per se goed voor hen zijn," zei hij. "En dat komt bovenop werknemers die nu geen baan hebben en zich buitengesloten voelen van de arbeidsmarkt." De vertrouwensindex van werknemers van Glassdoor bereikte in juli een recordlaagte, want natuurlijk was dat zo.

Restaurants en winkels schrapten duizenden banen, de lokale overheid zag grote verliezen, en de gezondheidszorg voegde werknemers toe maar in een gematigder tempo dan eerder in het jaar. Zelfs de gezondheidszorgsector wordt moe.

Deze verzwakkende arbeidsmarkt gooit roet in het eten van de Federal Reserve. Ze vechten al tegen hardnekkige inflatie, en nu moeten ze zich ook zorgen maken over een minder stabiele arbeidsmarkt. De Fed zou wel eens twee keer kunnen nadenken over het verhogen van de rente als de arbeidsmarkt zo wankel is.

Voor degenen die nog werken, zijn de gemiddelde lonen de afgelopen twaalf maanden met 3,2% gestegen. Dat klinkt redelijk, totdat je je herinnert dat inflatie een ding is, en die winsten worden opgevreten door stijgende energieprijzen. Zoals Zhao het zegt: "een groot deel van die loonstijgingen is opgegaan aan stijgende energieprijzen." Dus de salarissen van werknemers reiken niet meer zo ver als vroeger, maar hé, ze krijgen in ieder geval meer stappen door naar het werk te lopen in plaats van te rijden.