De stijgende kosten van levensonderhoud hebben een vrouw tot extreme maatregelen gedreven: persoonlijke chef-kok worden voor haar hond. India Lerigo, een werkneemster uit Cardiff, bespaart ongeveer 100 pond per maand door maaltijden te bereiden voor haar Staffy, Luna, die zowel allergisch als 'heel kieskeurig' is – een combinatie die elk budget op de proef stelt.

Lerigo zei dat de stijgende prijzen haar 'enorm' hadden geraakt. Haar bezuinigingen stoppen niet bij hondenvoer: ze bespaart ook honderden euro's op haar eigen boodschappen door in bulk te kopen en een maand aan maaltijden in één keer te koken en in te vriezen. Ze geeft nu tussen de 250 pond per maand uit aan eten voor zichzelf en haar hond, tegenover 400 tot 500 pond. Het offer? Een heel weekend besteden aan koken en invriezen. 'Ik zou dat weekend best terug willen,' gaf ze toe.

Lerigo, 29, zei dat haar dierenarts het zelfgemaakte hondenvoer goedkeurde en dat Luna gelukkiger is 'omdat haar buik geen pijn doet.' Maar er is een addertje onder het gras: Lerigo is vegetariër en het hanteren van levers en harten 'laat haar griezelen.' Want niets zegt 'ik hou van mijn hond' zoals doodsbang zijn voor haar avondeten.

Ze noemde gemeentebelasting en benzinekosten als stijgingen waar ze geen invloed op heeft, en noemde het 'een worsteling om alles rond te krijgen' ondanks een 'fatsoenlijk salaris.'

Lerigo staat niet alleen. Sara Davies uit Caerphilly, moeder van twee, en haar man bekijken nu prijzen in de supermarkt in plaats van gedachteloos spullen in het winkelwagentje te gooien. Hun tweewekelijkse avondje naar de pub? Weg. 'Het was vroeger een goedkope avond uit,' zei Davies, eraan toevoegend dat het 'gewoon niet iets is waarvan we denken dat we het kunnen blijven doen.'

Andrew Pritchard uit Cowbridge omschreef de kosten van levensonderhoudcrisis als 'gestoord.' Alles – elektriciteit, gas, brandstof – gaat omhoog, en op zijn 62e werkt hij nog steeds fulltime 'gewoon om rekeningen en huur te betalen.' Hij verwacht 'voor altijd te werken om te kunnen leven.'

Orla Williams uit Llanelli zei dat de druk 'niet houdbaar' is, en merkte op dat loonsverhogingen geen gelijke tred kunnen houden met benzine- en voedselrekeningen. Donna Jones uit Swansea viel haar bij: 'Voedselprijzen, energieprijzen... ze blijven maar stijgen, maar inkomens niet.'

Ashley Comley van Caerphilly Blaenau Gwent Citizens Advice meldde een toename van 49% in mensen die hulp zoeken voor financiële noodgevallen in 2025 vergeleken met het voorgaande jaar, 'en dat is nog vóór de recente stijging van brandstofkosten.' Hij merkte 'constante zorgen over energie' op, vooral met de verwachte verhoging van het energieprijsplafond in juli.

Politieke partijen hebben beloftes gedaan. Welsh Labour zei dat het 'busprijzen, energierekeningen en kinderopvang zou verlagen' en merkte op dat het de twee-kindertoeslag al had afgeschaft voor 69.000 kinderen in Wales. Plaid Cymru bood 'huurbeheersing' en 'gratis kinderopvang voor iedereen.' Reform UK beloofde 'belastingverlaging en een maximum aan gemeentebelasting.' De Welsh Conservatives beloofden 'belastingverlaging, uitbreiding van gratis kinderopvang... en afschaffing van overdrachtsbelasting.'

De Welsh Liberal Democrats en Wales Green Party zijn om commentaar gevraagd, vermoedelijk terwijl hun persafdelingen soortgelijke ambitieuze verklaringen opstellen.

Voor nu blijft India Lerigo hondenvoer maken, in de hoop dat ze ooit haar weekenden terugkrijgt – en misschien een wereld waarin de allergieën van haar hond geen budgetpost zijn.