Wanneer de 19-jarige Stephane Kulimushi rondkijkt op het basketbalveld in Kampala waar hij jonge vluchtelingen traint, ziet hij meer dan spelers. Hij ziet jonge mensen die, net als hij, in Oeganda zijn aangekomen na te zijn gevlucht voor onveiligheid in de Democratische Republiek Congo (DRC). Velen proberen hun opleiding voort te zetten, kansen te vinden en een toekomst op te bouwen op een plek waar het dagelijks leven moeilijk kan zijn.

Stephane weet hoe gemakkelijk jonge vluchtelingen hun richting kunnen verliezen. "Toen ik hier als vluchteling aankwam, kwam ik veel uitdagingen tegen," zei hij. "Ik zag hoe gemakkelijk het is voor een jonge vluchteling om de controle over zijn toekomst te verliezen." Voor sommigen voelt hervestiging in het buitenland als de enige hoop, maar dat proces kan jaren, soms tientallen jaren duren. In de tussentijd blijven veel jongeren achter met beperkte toegang tot onderwijs, activiteiten of werk.

Dat besef bracht Stephane en zijn teamgenoten ertoe om verandering teweeg te brengen. In 2020 richtte hij de Refugee Basketball Academy (RBA) op, een initiatief dat vluchtelingen en gemarginaliseerde jongeren empowerd door middel van sport, mentorschap en onderwijs. Hij gebruikte ondernemerschapstraining van de Cosmo Foundation om een klein idee uit te bouwen tot een programma dat meer dan 100 spelers heeft getraind. De academie organiseert trainingen, toernooien en mentoringsessies, en neemt video's op van spelers om hen te helpen verbinden met scholen en andere kansen. Tot nu toe hebben zeven jongeren een studiebeurs gekregen via het programma.

Maar voor hem is het doel niet alleen om sterke atleten voort te brengen. "We bouwen niet alleen basketballers, we bouwen leiders," zei hij. Stephane's eigen dagen zijn gevuld: hij staat vroeg op om te trainen, studeert aan de Cavendish University waar hij management en ondernemerschap studeert, en keert later terug naar het basketbalveld om jongere spelers te coachen en te begeleiden. Hij zegt dat het veld jongeren structuur, vertrouwen en een plek geeft om ergens bij te horen. Voor veel vluchtelingenkinderen en -tieners die oorlog of ontheemding hebben meegemaakt, biedt basketbal ook een zeldzaam gevoel van rust. "Als we hier zijn, voelen we vrede," zei hij.

Stephane hoopt de academie uit te breiden naar andere vluchtelingengemeenschappen en -kampen in Oeganda, zodat meer jongeren toegang krijgen tot training, mentorschap en ondersteuning om op school te blijven. Hij wil ook dat vluchtelingjongeren zichzelf anders zien, niet alleen als mensen die wachten op hulp, maar als mensen met vaardigheden, ideeën en een toekomst die het waard is om in te investeren. "We verlaten huizen," zei hij over vluchtelingen die gedwongen zijn te vluchten. "Maar we dragen talenten met ons mee."

Gepassioneerd over jeugdleiderschap en duurzame ontwikkeling, zet Stephane zich in om bij te dragen aan de Agenda 2030 door middel van empowerment, sport en onderwijs. Voorafgaand aan Wereldvluchtelingendag is zijn boodschap eenvoudig: vluchteling zijn mag niet worden gezien als het einde van iemands dromen. Voor Stephane is het basketbalveld een plek waar die dromen opnieuw kunnen beginnen.