Kiedy 19-letni Stephane Kulimushi rozgląda się po boisku do koszykówki w Kampali, gdzie trenuje młodych uchodźców, widzi więcej niż graczy. Widzi młodych ludzi, którzy – podobnie jak on – przybyli do Ugandy po ucieczce przed brakiem bezpieczeństwa w Demokratycznej Republice Konga (DRK). Wielu z nich próbuje kontynuować naukę, znaleźć możliwości i zbudować przyszłość w miejscu, gdzie codzienne życie bywa trudne.

Stephane wie, jak łatwo młodym uchodźcom stracić kierunek. „Kiedy przybyłem tutaj jako uchodźca, napotkałem wiele wyzwań” – powiedział. „Widziałem, jak łatwo młodemu uchodźcy stracić kontrolę nad swoją przyszłością”. Dla niektórych przesiedlenie za granicę może wydawać się jedyną nadzieją, ale ten proces może trwać latami, czasem dekadami. W międzyczasie wielu młodych ludzi czeka, mając ograniczony dostęp do edukacji, zajęć czy pracy.

To spostrzeżenie skłoniło Stephane'a i jego kolegów z drużyny do wprowadzenia zmian. W 2020 roku założył Akademię Koszykówki dla Uchodźców (RBA), inicjatywę, która wzmacnia pozycję uchodźców i marginalizowanej młodzieży poprzez sport, mentoring i edukację. Wykorzystał szkolenie z przedsiębiorczości od Fundacji Cosmo, aby rozwinąć mały pomysł w program, który przeszkolił już ponad 100 graczy. Akademia prowadzi treningi, turnieje i sesje mentorskie, a także nagrywa filmy z zawodnikami, aby pomóc im nawiązać kontakt ze szkołami i innymi możliwościami. Do tej pory siedmioro młodych ludzi otrzymało stypendia dzięki programowi.

Ale dla niego celem nie jest tylko produkcja silnych sportowców. „Nie budujemy tylko koszykarzy, budujemy liderów” – powiedział. Dni Stephane'a są wypełnione: wstaje wcześnie na trening, uczęszcza na uniwersytet w Cavendish University, gdzie studiuje zarządzanie i przedsiębiorczość, a później wraca na boisko, aby trenować i mentorować młodszych graczy. Mówi, że boisko daje młodym ludziom strukturę, pewność siebie i miejsce, gdzie czują się częścią czegoś. Dla wielu dzieci-uchodźców i nastolatków, którzy doświadczyli wojny lub przesiedlenia, koszykówka oferuje również rzadkie poczucie spokoju. „Kiedy tu jesteśmy, czujemy pokój” – powiedział.

Stephane ma nadzieję rozszerzyć akademię na inne społeczności uchodźców i obozy w Ugandzie, aby więcej młodych ludzi mogło skorzystać z treningów, mentoringu i wsparcia w kontynuowaniu nauki. Chce również, aby młodzież-uchodźcy postrzegała siebie inaczej – nie tylko jako ludzi czekających na pomoc, ale jako ludzi z umiejętnościami, pomysłami i przyszłością wartą inwestowania. „Opuszczamy domy” – powiedział o uchodźcach zmuszonych do ucieczki. „Ale niesiemy ze sobą talenty”.

Pasjonując się przywództwem młodzieży i zrównoważonym rozwojem, Stephane jest zaangażowany w realizację Agendy 2030 poprzez wzmacnianie pozycji, sport i edukację. Przed Światowym Dniem Uchodźcy jego przesłanie jest proste: bycie uchodźcą nie powinno być postrzegane jako koniec czyichś marzeń. Dla Stephane'a boisko do koszykówki jest miejscem, gdzie te marzenia mogą zacząć się od nowa.