Na zeven jaar en bijna 1 miljard dollar heeft het Smithsonian eindelijk de renovatie voltooid van het hoofdgebouw van het National Air and Space Museum in Washington, DC - een project zo omvangrijk dat het museum blijkbaar in fasen moest sluiten, want niets zegt "topklasse lucht- en ruimtevaartcollectie" als een decennium aan bouwhekken.

Op 30 oktober debuteerde het museum met zijn laatst geopende ruimtevaarttentoonstelling, "At Home in Space", een galerij gewijd aan het vestigen van een ruimtevarende beschaving. Curator Jennifer Levasseur leidde een virtuele tour en legde uit dat de tentoonstelling "het verhaal vertelt van langdurige ruimtevaart in de afgelopen decennia. We noemen het over het algemeen 'het bereiken van een baan om de aarde'." Dus het verhaal van mensen die in de ruimte leven - iets wat we al 25 jaar doen - heeft nu zijn eigen galerij. Beter laat dan nooit, zou je denken.

"Het is het voorbereidingsverhaal, het verhaal van de spaceshuttle," zei Levasseur. "Het is wat ons in staat stelt om op een punt te komen waar we meer dan 25 jaar ervaring hebben met langdurige ruimtevaart, de capaciteit voor mensen om in de ruimte te leven op het International Space Station (ISS), en dan draagt het dat verhaal verder. Dus het midden van ons verhaal wordt dan het ISS, en het einde van het verhaal zijn de volgende stappen." De volgende stappen zijn vermoedelijk het deel waarin we uitzoeken hoe we het kunnen doen zonder afhankelijk te zijn van Russische raketten.

De galerij voegt zich bij een reeks andere nieuwe tentoonstellingen: "Destination Moon" (hoe astronauten voor het eerst de ruimte in gingen en op de maan landden), "Kenneth C. Griffin Exploring the Planets" (robotische sondes die elke planeet in ons zonnestelsel verkennen), "RTX Living in the Space Age Hall" (hoe technologie het dagelijks leven beïnvloedt), en "Futures in Space" (wat er nu komt). "At Home in Space" volgt op het gelijknamige thema "Moving Beyond Earth" en dompelt bezoekers onder in de apparatuur en ruimtevaartuigen die de mensheid in staat stelden om van het bezoeken van de ruimte naar het wonen daar te gaan - en zo de nabije toekomst voor te bereiden op bases op de maan en Mars, want blijkbaar doen we nog steeds alsof dat binnenkort gaat gebeuren.

Het middelpunt van de galerij is een bovenaanzicht-model van een astronaut aan het uiteinde van een robotarm, tegen een levensgrote fotomuur van het ISS. De astronaut is gemodelleerd naar een echt persoon, hoewel Levasseur niet wilde zeggen wie. "Ze dragen een Expedition 60-patch, dus dat geeft je een kleine aanwijzing," plaagde ze. Dus het is iemand die op Expedition 60 zat. Dat beperkt het tot, nou ja, een handjevol mensen. Bedankt voor de hint.

Tot de artefacten behoren: een hoofdmotor van de spaceshuttle, Robonaut 1A (een prototype humanoïde robot) en een extravehicular mobility unit (EMU) ruimtepak. "Het is verdomd bijzonder," zei Levasseur over de EMU. "Voor zover ik weet is dit de eerste en mogelijk enige publieke tentoonstelling van een volledig gevlogen set EMU-apparatuur ter wereld. Ik weet dat NASA er een heeft in hun EVA-kantoor, maar dat is niet publiek toegankelijk." Dus het Smithsonian heeft de enige die je echt kunt zien. Pak aan, NASA's EVA-kantoor.

Anders dan de pakken uit het Apollo-tijdperk die op maat waren gemaakt voor elke astronaut, was de EMU ontworpen voor hergebruik - onderdelen kunnen worden verwisseld om verschillende maten te passen. Geïntroduceerd tijdens het vroege spaceshuttle-programma, worden dezelfde pakken nog steeds gebruikt op het ISS voor Amerikaanse ruimtewandelingen. Het exemplaar van het museum mist een functionerend draagbaar levensondersteuningssysteem (PLSS), omdat alle rugzakken nog nodig zijn voor daadwerkelijke ruimtewandelingen. Dus het pak dat tentoongesteld staat heeft alleen een PLSS-schelp. Een schim van zijn vroegere zelf, letterlijk.

De galerij bevat ook de in-flight pakken van Guy Bluford en Sally Ride - de "overhemd-mouwen" outfits gedragen door respectievelijk de eerste Afro-Amerikaan en de eerste Amerikaanse vrouw in de ruimte. Rides pak mist opvallend genoeg zijn jasje, een late wijziging in het plan. "We kregen een tekening hiervan, een 3D-model van de vitrine, en onze ontwerpers plaatsten het op deze manier zonder het jasje," vertelde Levasseur aan collectSPACE. "En we dachten: 'Hé, dat is eigenlijk best een mooi contrast. Laten we het jasje weglaten.'" Dus het jasje is ergens anders, vermoedelijk in een la met het label "mooi contrast".

De galerij bevat ook re