De Amerikaanse Senaat heeft Kevin Warsh bevestigd als de nieuwe voorzitter van de Federal Reserve, waarmee hij een van die banen krijgt die technisch gezien niet de machtigste in de overheid is, maar waarvan iedereen meteen zenuwachtig wordt voor zijn portemonnee. De stemming van 54-45 op woensdag was grotendeels langs partijlijnen, behalve dat de Democratische senator John Fetterman uit Pennsylvania blijkbaar besloot zijn eigen lol te maken en zich bij de Republikeinse meerderheid voegde. Warsh krijgt een termijn van vier jaar als voorzitter plus een benoeming van 14 jaar in de rentebepalende raad van de Fed, wat in wezen een carrièreverbintenis is die de meeste huwelijken overleeft.

Warsh neemt officieel het roer over op 14 mei, wanneer de termijn van Jerome Powell als voorzitter afloopt. Hij stapt in de rol op een heerlijk moment waarop de regering-Trump de Fed onder druk zet om de rente te verlagen, terwijl de inflatie op 3,8% staat en het Midden-Oosten blijft doen wat het Midden-Oosten doet. De Fed bepaalt de rentetarieven, wat eigenlijk het economische equivalent is van het afstellen van de thermostaat - hogere rente koelt de bestedingen af maar riskeert werkloosheid, lagere rente warmt de economie op maar kan prijzen in brand steken.

Warsh heeft Trumps oproepen tot lagere rente herhaald, maar moet nu de andere 11 leden van het stemmende bestuur van de Fed overtuigen. Met stijgende inflatie zou dat pleidooi wel eens kunnen landen als een loden ballon. Als econoom van de Ivy League en voormalig Wall Street-bankier diende Warsh eerder als Fed-gouverneur van 2006 tot 2011, waar hij bekend stond als een 'inflatiehavik' - wat betekent dat hij hogere rentetarieven wilde toen dat nog zijn ding was. Hij verliet het bestuur in 2011 deels vanwege meningsverschillen over de stimuleringsmaatregelen na de financiële crisis, want consistentie is voor mensen die geen baanaanbiedingen hebben.

Warsh zou naar verluidt in 2018 hebben gesolliciteerd naar de topbaan bij de Fed, maar Trump koos in plaats daarvan voor Powell - een beslissing die de president nu een 'echt grote fout' noemt, want achteraf is alles 20/20 en ook nog eens heel luidruchtig. Tijdens zijn hoorzitting voor de Senaatsbankcommissie vorige maand zei Warsh dat hij de onafhankelijkheid van de Fed zou handhaven en 'politiek uit monetair beleid en monetair beleid uit de politiek zou halen'. Hij weigerde echter te antwoorden of Trump de verkiezingen van 2020 heeft verloren, wat het politieke equivalent is van zeggen 'daar raak ik niet aan' terwijl je in een kamer vol Democraten staat die hem nu Trumps 'sokpop' noemen.

Ondertussen kondigde de vertrekkende voorzitter Jerome Powell vorige maand aan dat hij in het Fed-bestuur zal blijven als stemmend gouverneur totdat het Witte Huis stopt met het onderzoeken van renovaties aan het hoofdkantoor van de centrale bank die over het budget gingen. Powell noemde het onderzoek 'voorwendsel' om de Fed onder druk te zetten over de rente, wat een beetje is als laat op een feestje blijven om de gastheer te pesten.