Je denkt misschien dat je indrukwekkend bent omdat je kunt parkeren, maar kun je sneller slaan dan een kogel? De bidsprinkhaangarnaal kan dat, en versnelt zijn slag sneller dan een kogel van kaliber .22. Deze kreeftachtigen zijn bewapend met een hamerachtige dactylus-knots aan elke kant, die energie opslaan in elastische, veerachtige structuren die worden vastgehouden door haakachtige pezen. Wanneer ze worden losgelaten, stuwt de energie de knots naar voren met explosieve kracht, zo snel dat het omringende water kookt, waardoor een cavitatiebel ontstaat die instort tot een tweede schokgolf. Onderzoekers ontdekten onlangs dat de garnaal zijn eigen klap overleeft dankzij een 'fonisch schild' dat spanningsgolven filtert. Dus de volgende keer dat je je knokkels kraakt, denk dan aan de bidsprinkhaangarnaal die aquariumglas kraakt.

Spinnen staan erom bekend kilometers te reizen door te ballonvaren op een enkele zijden draad. Jarenlang gingen we ervan uit dat het de wind was. Maar onderzoekers uit Bristol ontdekten dat ze eigenlijk elektrische velden gebruiken. In een afgesloten kamer zonder luchtstromen stegen spinnen op wanneer er een elektrisch veld aanwezig was, waarbij de afstoting op de geladen draad voor lift zorgde. Zet het veld uit, en ze komen naar beneden. Spinnen hebben kleine haartjes, trichobothria genaamd, die elektrische velden waarnemen, net zoals mensenhaar overeind gaat bij statische elektriciteit. Wanneer het veld sterk genoeg is, klimmen ze naar een takje, spinnen een lijn en stijgen op. Zeelieden vinden ze soms op zee, rijdend op de bries. Dus de volgende keer dat je een spin ziet, onthoud: het is niet alleen een griezelig beestje, het is een geëlektrificeerde vliegenier.

Papiermetsels kunnen logisch redeneren, waarvan eerder werd gedacht dat dit het domein was van complexe zenuwstelsels. In een onderzoek moesten wespen in een rechthoekige arena kiezen tussen twee gebieden: een 'veiligheidszone' en een die een 'licht onaangename' schok van 0,4 volt gaf. De arena's waren in strikte volgorde in verschillende kleuren geverfd, en de wespen leidden af welke kleuren elektrificatie aangaven tot een statistisch significante mate. Zoals wetenschappers aan de New York Times vertelden, 'organiseren de wespen al die paren in een lineaire hiërarchie in hun hoofd'. Dus de volgende keer dat een wesp je picknick verpest, onthoud dan dat hij waarschijnlijk slimmer is dan jij.

Zee-egels, in wezen paarse klodders met stekels, kunnen met hun tanden alleen gaten in steen boren om veiligere huizen te maken. Ze 'eten letterlijk door steen', volgens de Universiteit van Wisconsin-Madison. Maar nog vreemder is dat hun tanden nooit bot worden - ze zijn 'een van de weinige structuren in de natuur die zichzelf slijpen'. De vijf tanden van de egel schrapen voortdurend over rotsen en produceren tot 200 ton sediment per hectare. Toekomstige zelfslijpende gereedschappen zouden geïnspireerd kunnen worden door deze stekelige boorders. Dus de volgende keer dat je een gat in een rots nodig hebt, vraag het gewoon aan een zee-egel.

Een ongewerveld dier heeft laten zien dat het kan leren van ervaring zonder een centraal brein. Caribische kubuskwallen (Tripedalia cystophora) zijn klein - ongeveer een centimeter in diameter - en zwemmen overdag aan de oppervlakte, en zinken 's nachts. Een paar jaar geleden meldde New Scientist dat onderzoekers van de Universiteit van Kiel in Duitsland een experimentele omgeving ontwierpen die hun met mangrove begroeide habitat nabootste. Ze plaatsten een kwallen van vingernagelgrootte in een ronde tank met witte en grijze strepen om mangrovewortels na te bootsen. Aan het einde had de kwal over zijn tank geleerd en 'hun botsingen gehalveerd en hun succesvolle ontwijkingen verviervoudigd'. Dus zelfs een hersenloze klodder kan leren obstakels te vermijden, wat meer is dan we van sommige automobilisten kunnen zeggen.

Misschien wel het meest verbazingwekkend is dat sommige fruitvliegen onthoofd kunnen worden en toch nog dagenlang normaal leven, omdat ze mini-hersenen in elk gewricht hebben. Onderzoekers van de Universiteit van Pennsylvania bestudeerden de reacties van onthoofde fruitvliegen op licht, waarbij ze met CO2 verdoofde vliegen prepareerden en er een microscopisch licht op lieten schijnen, waarop ze kronkelden. Een andere studie stelde voor dat lichtgevoelige cellen larven in staat stellen licht waar te nemen en uit gevaar te bewegen. Onthoofde vliegen behouden hun houding, lopen rond, raken gewend aan nieuwe circadiaanse ritmes en leren schokken te vermijden - soms zelfs sneller t