Onderzoekers van de National Institutes of Health (NIH) hebben diep in de hersencellen van muizen gekeken om te achterhalen waarom blockbuster-afslankmedicijnen zoals Ozempic en Wegovy uiteindelijk niet meer zo goed werken als voorheen. Spoiler: het komt niet omdat je je dieet hebt bedonderd.
De bevindingen, gebaseerd op experimenten met muizen onder leiding van eerste auteur Claire Gao, Ph.D., een postdoctoraal onderzoeker bij het National Institute of General Medical Sciences (NIGMS) van de NIH, tonen aan dat het medicijn semaglutide - het actieve ingrediënt in zowel Ozempic als Wegovy - een stijging veroorzaakt van een signaalmolecuul genaamd cyclisch adenosinemonofosfaat (cAMP) in een hersengebied dat bekend staat als de area postrema, dat de eetlust reguleert. Maar hier komt het addertje onder het gras: niet alle neuronen reageren even sterk.
"Het was geen alles-of-niets fenomeen. We zagen dat de cAMP-reacties over cellen varieerden op een continuüm," zei co-corresponderend auteur Michael Krashes, Ph.D., een senior onderzoeker bij het National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases (NIDDK) van de NIH. In gewoon Nederlands: sommige neuronen hielden het cAMP-feestje lang aan, terwijl anderen er vroegtijdig mee stopten door GLP-1-receptoren te internaliseren of af te breken.
Het onderzoeksteam, onder leiding van co-corresponderend auteur Andrew Lutas, Ph.D., een onderzoeker bij NIDDK, gebruikte fluorescentiemicroscopie om te zien hoe semaglutide zijn magie werkte op levend muizenhersenweefsel. Door specifieke signaalmoleculen in neuronen te blokkeren of te verwijderen, identificeerden ze welke cellulaire routes het belangrijkst waren voor gewichtsverlies.
Maar wacht - er is hoop voor degenen die een plateau bereiken. Het team testte of ze deze signalen konden verlengen door het medicijn roflumilast te gebruiken om PDE4 te blokkeren, een enzym dat cAMP afbreekt. Het resultaat? Meer neuronen schakelden over naar de langdurigere responsmodus. Dit opent de mogelijkheid dat toekomstige GLP-1-behandelingen langer effectief kunnen blijven, waardoor patiënten mogelijk minder vaak injecties nodig hebben en mensen kunnen helpen die gevreesde gewichtsplateaus te overwinnen.
Natuurlijk waarschuwen de onderzoekers dat er nog veel meer studie nodig is voordat iemand feest gaat vieren. Een beperking: ze konden intracellulaire signalering in hersenweefsel slechts een paar uur per keer observeren. Het team hoopt in toekomstige studies nieuwere technieken te gebruiken om te volgen hoe GLP-1-medicijnen neuronen beïnvloeden over dagen of zelfs weken.
In de tussentijd bieden de bevindingen een dieper inzicht in de hersenchemie achter GLP-1-medicijnen en kunnen ze helpen bij de ontwikkeling van effectievere afslankbehandelingen - ervan uitgaande dat je neuronen zich niet opnieuw vervelen.