Een lezer schrijft in met een familiecrisis die even tragisch als absurd is: hun moeder van in de zeventig zit zo diep in Tetris, patience en gokautomaatspellen dat ze net zo goed een spook kan zijn dat de familiekamer achtervolgt. De verslaving begon in de jaren 90 met een desktopcomputer, verhuisde naar een laptop en woont nu permanent op haar smartphone, waarop ze zelfs speelt terwijl er tegen haar wordt gepraat. De lezer en hun zussen maakten er ooit grapjes over, maar nadat hun vader vier jaar geleden overleed, is het gamen geëscaleerd tot het punt waarop moeder urenlang op meerdere apparaten tegelijk speelt, emotioneel onbereikbaar is en weigert om over verdriet te praten of hulp te zoeken.
Psychotherapeute Rebecca Harris, die het National Centre for Gaming Disorders leidt, bevestigt dat dit een bekend fenomeen is bij oudere volwassenen. Ze stelt dat verslavingen vaak beginnen als copingstrategieën - een manier om iets te hanteren dat dan uit de hand loopt. De grote vraag, zegt ze, is of moeder emotioneel onbereikbaar was voordat de computer in de jaren 90 arriveerde. Harris adviseert om het gesprek met compassie aan te gaan, en merkt op dat het gamen voor moeder een functie vervult, dus ze kan defensief zijn. De truc is misschien om het probleem te herkaderen: in plaats van het gamen aan te vallen, probeer activiteiten te vinden waarbij de telefoon niet werkt - zoals samen ergens naartoe gaan en iets doen.
Harris biedt ook een lakmoesproef: zou moeder stoppen met het gedrag als er een beter aanbod komt? Zo niet, dan is het mogelijk een echte verslaving. Maar de lezer moet ook overwegen of het volledig verwijderen van de spellen averechts kan werken - als de onderliggende gevoelens niet worden aangepakt, vindt moeder misschien gewoon een andere manier om zichzelf te verdoven. Het National Centre for Gaming Disorders is beschikbaar voor ondersteuning, samen met gokhulplijnen in het VK, de VS en Australië. Uiteindelijk maakt de lezer zich misschien minder zorgen over moeders toekomstige spookachtigheid dan over hun eigen spijt als ze dit nu niet aanpakken. Wat, eerlijk gezegd, een zeer redelijke angst is.