De Amerikaanse Space Force klopt zichzelf op de borst als de snelheidsduivel van het Pentagon, maar een nieuw rapport van de Government Accountability Office suggereert dat het nog steeds struikelt over dezelfde oude aanbestedingshobbels. De jaarlijkse beoordeling van de GAO, uitgebracht op 2 juli, bekeek meer dan 100 grote defensieprogramma's, waaronder 13 Space Force-aanbestedingen, en ontdekte dat hoewel de Space Force vooruitgang boekt bij sommige satellietinspanningen, het worstelt met trage tijdlijnen, kostenstijgingen en personeelstekorten die de nationale veiligheidslanceringen bedreigen. De bredere conclusie van het rapport: ondanks aanbestedingshervormingen en chique nieuwe inkooptrajecten, doet het Pentagon er nog steeds te lang over om grote wapensystemen in te zetten omdat programma's beginnen met onrijpe technologie en vasthouden aan verouderde praktijken.

Een van de grootste probleemgebieden is het Next Generation Overhead Persistent Infrared (Next Gen OPIR) geosynchrone waarschuwingsconstellatie voor raketten, gebouwd door Lockheed Martin. De GAO schat de aanschafkosten op $9,5 miljard en merkt op dat het aanzienlijke kostenstijgingen heeft gekend, met een overschrijding van ongeveer $340 miljoen door de payload-onderaannemer als gevolg van software- en technische hoofdpijn. De eerste satelliet werd in januari voltooid, maar de lancering is in de wacht gezet omdat hij is toegewezen aan United Launch Alliance's Vulcan-raket, die aan de grond staat na een anomalie. Vulcan zal naar verwachting later dit jaar weer vliegen - duim maar.

Het bijbehorende Next Gen OPIR Polar-constellatie, gebouwd door Northrop Grumman, wordt geschat op $5,9 miljard en zal naar verwachting in 2028 worden gelanceerd - tenzij begrotingsgevechten het eerst doden. De begrotingsvoorstellen van de Trump-administratie voor fiscaal 2027 schrapten de financiering, maar de Huis- en Senaatsbegrotingscommissies hebben het tijdelijk nieuw leven ingeblazen.

Het Protected Tactical Satcom-Global-programma, een commercieel-achtige militaire communicatie-inspanning, staat ook onder de loep. De Space Force koos ervoor om twee testsatellieten van SES en Viasat te kopen in plaats van vier productiemodellen. De GAO schat dat het programma $2,9 miljard zal kosten voor 24 satellieten, maar waarschuwt dat integratie van commerciële technologie interfaceproblemen kan veroorzaken die de kosten verhogen of de planning vertragen.

Dan is er het Next Generation Operational Control System (OCX), een door Raytheon gebouwd grondsysteem voor GPS dat een schoolvoorbeeld werd van softwarevertragingen en kostenoverschrijdingen. De GAO onthulde dat Pentagon-leiders eind 2025 besloten OCX te annuleren, maanden voor de openbare aankondiging in april 2026. De aankoopfunctionaris van de luchtmacht adviseerde om het bestaande GPS Operational Control Segment te moderniseren.

Tot slot wordt het lanceerbedrijf van de Space Force geconfronteerd met een dubbele klap: een sterke toename van lanceeractiviteiten en een krimpende beroepsbevolking. Nu Vulcan aan de grond staat en Blue Origin's New Glenn-mislukking de certificering vertraagt, zijn alleen SpaceX en ULA momenteel gecertificeerd voor nationale veiligheidslanceringen. Het NSSL-programma plant ongeveer 50 Phase 2-missies tot en met fiscaal 2028 en ongeveer 85 Phase 3-missies, maar personeelsvertrek onder federale ontslagregelingen, vervroegde uittredingen en een aanwervingsstop verminderen het technische en toezichthoudende personeel. De GAO waarschuwt dat deze vacatures op lange termijn schadelijke gevolgen kunnen hebben voor het programma.