De Eiffeltoren, dat iconische symbool van Parijse romantiek en architectonische hoogmoed, bleek maandag gesloten nadat het personeel besloot dat het gevraagd worden om stoelendans met hun geslacht te spelen wel wat veel was. De oorzaak? Een bezoek van een hindoeïstische religieuze groep die blijkbaar een kantje 'verplaats de vrouwen alstublieft' meebracht.

Op zaterdag vereerde een delegatie van ongeveer 100 mensen, gelieerd aan de Bochasanwasi Akshar Purushottam Swaminarayan Sanstha (BAPS)-groep, het monument met hun aanwezigheid. Volgens Diane Davoine, een vakbondsvertegenwoordiger van het personeel, werd de aanwezige vrouwen verteld dat hun diensten - en hun aanwezigheid zelf - niet langer nodig waren in de directe omgeving van de delegatie. "Tijdens het bezoek van deze delegatie werd aan vrouwen gevraagd hun werkplekken te verlaten om er mannen neer te zetten," vertelde ze aan Reuters. Het management heeft sindsdien zijn excuses aangeboden, maar zoals Davoine opmerkte, heeft dat de gemoederen niet bepaald gesust: "Dus dat valt absoluut niet goed bij de werknemers, bij de vrouwen uiteraard, die zich allemaal vernederd voelen door wat er gebeurd is, door de manier waarop sommigen behandeld zijn."

De spanningen sudderden blijkbaar het hele weekend door, wat leidde tot de personeelsvergadering van maandag en de daaropvolgende staking. Het doel, zei Davoine, was tweeledig: dialoog openen met het management en ervoor zorgen dat vrouwen nooit meer zo behandeld worden binnen het bedrijf. Want in een land dat letterlijk een motto heeft over vrijheid, gelijkheid en broederschap, is het opzij schuiven van vrouwen als ongewenste meubels een behoorlijke PR-nachtmerrie.

Société d'Exploitation de la tour Eiffel (SETE), het bedrijf dat het monument beheert, bevestigde aan AFP dat de delegatie inderdaad had gevraagd om het bezoek zo te organiseren dat 'interacties met vrouwen' beperkt zouden blijven. In een verbluffende vertoning van zakelijk understatement gaf SETE toe dat 'deze voorwaarden niet geaccepteerd hadden mogen worden' en dat ze 'niet in lijn zijn met SETE's waarden, noch met de principes van gelijkheid tussen mannen en vrouwen.' SETE-president Ariel Weil voegde eraan toe: "Het is duidelijk geen acceptabele praktijk. Ik herbevestig de toewijding van de Eiffeltoren aan republikeinse waarden en aan de gelijkheid van mannen en vrouwen."

Ondertussen was BAPS druk bezig met het inwijden van zijn eerste grote tempel in Frankrijk op zondag, in de buitenwijken van Parijs. In een verklaring op X beweerde de BAPS-tempel in Parijs dat de reis 'in overleg met het Eiffeltoren-team was georganiseerd aan het begin van de normale openingstijden om anderen niet te storen of ongemak te bezorgen.' Ze verontschuldigden zich 'voor eventuele pijn of overlast die veroorzaakt is' en voegden eraan toe dat ze geloven in 'de universele waarden van wederzijds respect en dienstbaarheid.' BAPS, dat zichzelf omschrijft als een 'spirituele, door vrijwilligers gedreven gemeenschap die zich inzet voor het verbeteren van de samenleving' door middel van hindoeïstische waarden, heeft tempels van Londen tot Los Angeles tot Sydney - dus ze zijn niet vreemd met internationale PR.

Franse politici, die nooit een kans laten liggen om te schermen, hebben zich ermee bemoeid. De Parijse burgemeester Emmanuel Grégoire beloofde een onderzoek en zei: "Ik neem nota van de woede die geuit is door de werknemers van de Eiffeltoren, en ik wil hen zeggen dat hun onvrede legitiem is. Gelijkheid tussen mannen en vrouwen zal nooit stoppen aan de voet van onze historische monumenten, noch ergens anders in deze stad. Het moet overal en voor iedereen gelden."

De extreemrechtse leider Marine Le Pen verklaarde: "In Frankrijk zullen we nooit accepteren dat de aanwezigheid van vrouwen 'beperkt' wordt." Voormalig centrumrechtse premier Gabriel Attal, die presidentiële ambities heeft, zei: "In Frankrijk kan geen enkele cultuur, overtuiging, eredienst, niets of niemand vrouwen hun plaats voorschrijven." En Yaël Braun-Pivet, voorzitter van de Nationale Vergadering, voegde eraan toe: "Ik weiger te aanvaarden dat vrouwen gedwongen worden opzij te stappen om te voldoen aan de eisen van buitenlandse bezoekers."

Dus daar heb je het: een verzoek van een religieuze groep, een twijfelachtige instemming van een bedrijf, en een personeel dat 'Non' zei. De Eiffeltoren blijft een symbool van Parijs, maar voor één dag was het ook een symbool van werknemers die weigeren dat traditie over fatsoen heen walst. De B