In de afgelopen maanden flikkert er een zekere nostalgische hunkering naar de galg door de Britse rechtse politieke klasse, als een vieze geur die maar niet uit de kamer wil verdwijnen. De leider van Restore Britain, Rupert Lowe, heeft in zijn manifest de belofte opgenomen een juridisch bindend referendum te houden over de herinvoering van de doodstraf. Niet te overtreffen, Reform-parlementslid Lee Anderson is ook voorstander van een referendum, met het argument dat het publiek vóór de doodstraf zou stemmen.

Dergelijke voorstanders van de doodstraf in Groot-Brittannië wijzen op peilingen zoals deze "bommelding-enquête" die zogenaamd aantoonde dat 47% van de studenten voorstander was van herinvoering van de doodstraf. Maar die krantenkoppen zijn misleidend, omdat enquêtes zelden details bevatten over de grimmige uitvoering van de doodstraf en slechts een binaire keuze van de opties presenteren.

Treed binnen Christa Pike, wier aangrijpende, mislukte executie dient als een tijdige herinnering waarom we niet eens moeten denken aan het herstellen van de doodstraf. Maya Foa, CEO van de mensenrechtenorganisatie Reprieve, betoogt dat de werkelijke mechanica van staatsdoding - de verprutste dodelijke injecties, de langdurige doodsstrijd, de pure administratieve incompetentie - vaak verloren gaat in het abstracte gejuich. Het is makkelijk om de doodstraf te steunen in een enquête; het is nogal wat moeilijker om het in real time fout te zien gaan.