Brazilianen gaan zondag naar de stembus voor de eerste ronde van een presidentsverkiezing die zo gepolariseerd is dat ze niet alleen de politieke richting van het grootste land van Latijns-Amerika kan bepalen, maar van de hele regio - want niets zegt 'regionale stabiliteit' als een strijd tussen een 80-jarige zittende president en een 45-jarige senator wiens vader onder huisarrest staat wegens een poging tot staatsgreep.

De race zet de linkse president Luiz Inácio Lula da Silva, die een vierde niet-opeenvolgende termijn nastreeft, tegenover de extreemrechtse senator Flávio Bolsonaro, een bondgenoot van Donald Trump en zoon van oud-president Jair Bolsonaro, die momenteel een gevangenisstraf van 27 jaar uitzit wegens een poging tot staatsgreep na zijn mislukte herverkiezingspoging in 2022. Want niets zegt 'familiewaarden' als je je kandidaat stelt terwijl je vader een straf uitzit voor het proberen omver te werpen van de democratie.

Brazilië blijft een van de weinige Latijns-Amerikaanse landen met een linkse regering na een golf van rechtse en extreemrechtse verkiezingsoverwinningen in de regio en de Amerikaanse overname van Venezuela na de gevangenneming van Nicolás Maduro. Lula heeft zich gepositioneerd als een van de laatste regionale leiders die nog steeds nee durft te zeggen tegen Trump, en heeft onlangs de Amerikaanse president beschuldigd van pogingen om zich te bemoeien met de Braziliaanse verkiezingen in het voordeel van Bolsonaro - want subtiliteit is blijkbaar niet meer van deze tijd.

Net als zijn vader, die president van Brazilië was tijdens Trumps eerste termijn, prijst de 45-jarige Flávio Bolsonaro de Amerikaanse president regelmatig en heeft hij beloofd zich aan te sluiten bij de door de VS geleide coalitie tegen drugskartels, die tientallen mensen heeft gedood bij luchtaanvallen en militaire operaties in de hele regio heeft uitgevoerd. Want niets zegt 'onafhankelijk buitenlands beleid' als je je drugsoorlog uitbesteedt aan Washington.

Lula en Bolsonaro hebben elkaar in de laatste fase afgewisseld als koplopers, waardoor de uitkomst onvoorspelbaar is. De afgelopen dagen hebben beiden zich gericht op het overtuigen van zwevende kiezers in de hoop 50% plus één stem te halen; als geen van beiden dat lukt, volgt op 25 oktober een tweede ronde. Want niets zegt 'beslissende verkiezing' als de mogelijkheid om het over drie weken allemaal nog eens over te doen.

'Mijn eerste keuze zou Jair Bolsonaro zijn, maar aangezien hij onder huisarrest staat en er geen andere rechtse kandidaat sterk genoeg is om het op te nemen tegen de huidige president, ga ik voor Flávio', zei Claudinei Ferreira Viana, 45, werkplaatsmanager in Pinhais, in de staat Paraná. Want niets zegt 'democratie' als stemmen op de zoon omdat de vader onder huisarrest staat.

Begin dit jaar suggereerden peilingen dat Bolsonaro-kiezers de voorkeur zouden hebben gegeven aan een ticket onder leiding van de gouverneur van São Paulo, Tarcísio de Freitas, of de voormalige first lady Michelle Bolsonaro. Maar de oud-president koos zijn oudste zoon. Want niets zegt 'meritocratie' als nepotisme.

De campagne werd ook gekenmerkt door een schandaal waarin de senator op tape werd betrapt terwijl hij een bankier die beschuldigd wordt van corruptie om $26,8 miljoen (£20 miljoen) vroeg om een film over zijn vader te financieren, evenals speculatie dat Bolsonaro de status van de alom gekoesterde beschermheilige van het land zou kunnen intrekken, maar hij is desondanks zeer competitief gebleven. Want niets zegt 'familiewaarden' als een bankier die beschuldigd wordt van corruptie om $26,8 miljoen vragen om een film over je vader te maken.

Voor veel analisten weerspiegelt dat een combinatie van een directe overdracht van de kiezersbasis van zijn vader - Jair Bolsonaro verloor in 2022 met minder dan twee procentpunten van Lula - en een anti-Lula-stem, waarbij de president nog steeds hoge afwijzingscijfers heeft ondanks sterke sociale en economische indicatoren. Want niets zegt 'rationele politieke keuze' als stemmen op de zoon van een staatsgreepleger omdat je de andere man niet mag.

De campagne van de zittende president werd ook getroffen door corruptiebeschuldigingen - nog onder onderzoek - met betrekking tot zijn zoon en een voormalige assistent, evenals een schandaal met rechters van het Hooggerechtshof dat, ondanks dat het geen verband houdt met Lula, wordt gezien als het aanwakkeren van een 'anti-systeem'-stem en, bij uitbreiding, een anti-zittende-president-stem. Want niets zegt 'schuld door associatie' als gestraft worden