Andy Burnham is premier geworden op het moment dat Groot-Brittannië te maken heeft met een reeks mondiale economische schokken en jaren van zwakke groei van de levensstandaard, aangewakkerd door onderinvestering en diepe regionale verdeeldheid. Voordat hij in Downing Street arriveerde, beloofde de Labour-leider 'goede groei in elke postcode' door de macht van Westminster naar lokale gemeenschappen over te hevelen. Maar met de overheidsfinanciën onder druk en de tijd die dringt voor de volgende algemene verkiezingen, is de taak ongeveer zo eenvoudig als het in elkaar zetten van IKEA-meubels zonder handleiding.

Burnham heeft aangegeven dat een versterkte industriële strategie een centrale pijler van zijn agenda zal vormen om economische groei buiten Londen en Zuidoost-Engeland te ondersteunen. Dit omvat een poging om 'soevereine productie- en productiecapaciteit veilig te stellen ... in kritieke sectoren zoals staal, defensie, energie, voeding en landbouw.' In rijke landen is er een groeiende focus op binnenlandse productie te midden van toenemende geopolitieke spanningen. Rechtse populisten hebben geprobeerd te profiteren van de gevolgen van de-industrialisatie, gericht op kleine steden die moeite hebben na de sluiting van fabrieken. Door beloften aan deze gemeenschappen te doen, hoopt Burnham Labour-stemmers terug te winnen die overwegen over te stappen naar Reform UK. De Britse industriële basis is gekrompen van ongeveer 30% van de economie in 1979 tot ongeveer een tiende vandaag, maar er blijven nog sterke punten in de oude industriële kerngebieden. Sommige experts waarschuwen echter dat het fetisjiseren van het industriële verleden niet de weg is naar moderne economische welvaart, aangezien de comparatieve voordelen van het VK doorgaans liggen in dienstensectoractiviteiten. Hoge energiekosten en concurrentie van goedkope productiehubs in Azië zijn ook grote tegenwind. Burnham heeft zwaar geleund op de economische heropleving van Manchester voor zijn politieke filosofie, en ging zo ver om het 'Manchesterisme' te noemen. Maar analisten benadrukken dat het succes van de stad is gedreven door particuliere investeringen in kennisintensieve zakelijke diensten, niet door het heropenen van katoenfabrieken.

Groot-Brittannië is het meest gecentraliseerde G7-land voor belasting- en uitgavenbeleid en behoort tot de meest economisch ongelijke in de ontwikkelde wereld. Burnham heeft beloofd de 'grootste herverdeling van macht die het land ooit heeft gezien' te bewerkstelligen - inclusief de oprichting van een nieuwe hub voor No. 10 in het noorden, gevestigd in Manchester. Naar verwachting zal hij ook bevoegdheden, waaronder over belastingen, overdragen aan regionale leiders. Deze week zei de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling dat decentralisatie een sleutelrol kan spelen bij het laten groeien van de Britse economie als geheel, door de output van onderpresterende regio's te verhogen. Het zei dat een samenhangende aanpak om vaardighedenbeleid, infrastructuur, innovatie, financiën en bestuur op elkaar af te stemmen een 'essentieel' onderdeel is voor het verbeteren van de productiviteit in alle regio's. Anderen waarschuwen echter dat decentralisatie geen sterkere groei garandeert. Hoewel het een op maat gemaakte reactie op lokale problemen mogelijk maakt, kan het inefficiënties creëren en zal het financiële slagkracht nodig hebben om succesvol te zijn. De lokale overheid mist ook capaciteit na meer dan een decennium van diepe bezuinigingen en het herstructureren van de macht zal tijd kosten om te implementeren.

Burnham heeft beloofd zo snel mogelijk 'ademruimte' te geven aan gezinnen die worstelen met de kosten van levensonderhoud, met verwachtingen voor een pakket financiële steun dat binnen enkele weken kan worden aangekondigd. Huishoudens en bedrijven hebben te maken gehad met torenhoge kosten als gevolg van de energieprijsschokken door de oorlogen in Oekraïne en het Midden-Oosten, waarbij de inflatie vijf jaar lang boven de 2%-doelstelling van de Bank of England lag. Na meer dan een decennium van stagnerende reële loongroei daalden de huishoudinkomens tijdens het laatste Conservatieve parlement voor het eerst in de moderne geschiedenis. De Joseph Rowntree Foundation waarschuwt dat dit opnieuw kan gebeuren zonder koerswijziging. Sommige Labour-insiders denken dat Burnham speelruimte heeft omdat de oorlog in Iran minder impact heeft dan gevreesd. De juli-verhoging van de Ofgem-energie...