In een ontwikkeling die werkelijk niemand zal verbazen die ooit van het Amazone-regenwoud heeft gehoord, hebben wetenschappers ontdekt dat een Braziliaanse boom verbindingen produceert die SARS-CoV-2 op meerdere manieren tegelijk kunnen verstoren. De bevindingen, gepubliceerd in Scientific Reports, suggereren dat galloylquininezuren uit de bladeren van Copaifera lucens Dwyer - een soort die inheems is in het Atlantisch Woud van Brazilië - het virus kunnen blokkeren bij het binnendringen van cellen, interfereren met de replicatie ervan, en de productie van virale eiwitten verminderen, terwijl ze mogelijk ook de overreactie van het immuunsysteem kalmeren. Want waarom één ding doen als je er vier kunt doen?

Het onderzoek, geleid door Jairo Kenupp Bastos van de School voor Farmaceutische Wetenschappen van Ribeirão Preto aan de Universiteit van São Paulo (FCFRP-USP), richtte zich op Copaifera lucens omdat het team een lange geschiedenis heeft met de chemie en medicinale eigenschappen van het geslacht Copaifera. Na het isoleren en karakteriseren van de galloylquininezuurrijke extracten, onderwierpen ze deze aan cytotoxiciteitstests om ervoor te zorgen dat de verbindingen geen menselijke cellen zouden doden voordat ze het virus konden bestrijden - een cruciale stap die menig zou-be-geneesmiddel heeft overgeslagen, tot ieders ergernis.

Met behulp van plaque-reductietests bevestigde het team dat de verbindingen SARS-CoV-2 konden neutraliseren. Maar ze stopten daar niet. Ze onderzochten ook hoe de verbindingen interageren met het receptor-bindende domein van het spike-eiwit, de papain-like protease (PLpro) en RNA-polymerase - allemaal belangrijke virale componenten. Mohamed Abdelsalam, een assistent-professor aan de Delta University of Science and Technology in Egypte, die de biologische studie leidde met collega's van Tanta University en Alexandria University, merkte op dat deze geïntegreerde aanpak hen in staat stelde te begrijpen hoe de verbindingen op moleculair niveau werken. Het is als een aanval op meerdere fronten op het virus, wat, zoals Bastos opmerkt, een goede zaak is omdat veel huidige antivirale middelen slechts één viraal eiwit aanvallen, waardoor resistentie waarschijnlijker wordt.

Natuurlijk is dit geen groen licht om op Braziliaanse boombladeren te gaan kauwen. De verbindingen moeten verder worden getest in levende organismen en klinische proeven voordat ze een echte behandeling kunnen worden. Maar de studie onderstreept wel de waarde van het verkennen van natuurlijke bronnen - en het strategische belang van de Braziliaanse biodiversiteit - voor nieuwe medicijnen. Dus, de volgende keer dat je in het Atlantisch Woud bent, geef die boom misschien een respectvolle knik. Het zou wel eens de sleutel kunnen bevatten tot een toekomstige antivirale cocktail.

Materialen verstrekt door Fundação de Amparo à Pesquisa do Estado de São Paulo. Opmerking: inhoud kan zijn bewerkt voor stijl en lengte.