Dinsdagmiddag in New York verzamelden de Rolling Stones vrienden, journalisten en collega-artiesten voor een voorproefje van hun aanstaande 25e album, Foreign Tongues. Want als je 250 miljoen albums hebt verkocht, is de volgende logische stap het houden van een luisterfeestje voor Leonardo DiCaprio en Baz Luhrmann.

Voordat het trio het podium betrad, merkte presentator Conan O'Brien droog op dat dit misschien eindelijk het album is waarmee de band "het gaat maken na decennia van obscuriteit". Het publiek, waaronder Leonardo DiCaprio, regisseur Baz Luhrmann en actrice Odessa A'zion, lachte waarderend - vermoedelijk omdat het idee dat de Rolling Stones obscuur zijn grappiger is dan welke grap Conan ook kan schrijven.

Zeven decennia in hun carrière en met meer dan 250 miljoen verkochte albums hoeven de band hun nalatenschap nauwelijks te bevestigen. Maar de afgelopen jaren heeft de groep - nu een trio na het overlijden van drummer Charlie Watts in 2021 - een creatieve hernieuwing doorgemaakt. Hackney Diamonds, hun album uit 2023, werd door Alexis Petridis van The Guardian geprezen als een terugkeer naar vorm dat "knettert van doelgerichtheid".

Op Foreign Tongues werkt de band opnieuw samen met Hackney Diamonds-producer Andrew Watt (Lady Gaga, Justin Bieber), evenals een hele reeks speciale gasten, waaronder Steve Winwood, Paul McCartney, Robert Smith van The Cure en Chad Smith van Red Hot Chili Peppers. Want blijkbaar vonden de Stones dat ze nog niet genoeg beroemde vrienden hadden verzameld.

Op het evenement in New York zei Mick Jagger dat de 14 nummers van Foreign Tongues meerdere genres bestrijken: "Het ding over deze plaat is - de Stones zijn een rockband die ook de capaciteit heeft om ballads, countrymuziek of dansmuziek te doen. Dus we blijven niet hangen in één stijl." Met andere woorden, ze zijn nog steeds de Rolling Stones, alleen met meer genre-hopping.

"Als het niet werkt, dan halen we de scheidsrechter erbij," zei Keith Richards, wijzend naar Watt, die meelachte. "Hij geeft ons een schop onder de kont." Want niets zegt rock-'n-roll zoals een producer die ook dienstdoet als motiverende trapgever.

Jagger beschreef het nieuwe nummer Ringing Hollow als een "countrydeuntje" geïnspireerd door zijn en Richards' levenslange liefde voor Hank Williams, terwijl Beautiful Delilah put uit de deltablues. De zanger plaagde ook Hit Me in the Head, "een echte punkrocker" met delen die door Watts zijn opgenomen voor zijn dood. Want zelfs in de dood houdt Charlie Watts de maat.

Op het podium waren de drie in goede stemming en kwiek, waarbij Jagger graag meespeelde toen O'Brien grapte dat het gestreepte jasje van de zanger "uit de nalatenschap van Willy Wonka" kwam. Jagger, altijd de sportieve, nam het gewoon.

"Het is te gek," zei O'Brien over het nieuwe album, eraan toevoegend dat het doet denken aan de klassieker Exile on Main St. uit 1972, en dat hij de plaat "25 keer" had geluisterd sinds hij hem een paar dagen geleden had ontvangen. "Er zit een levendigheid, een urgentie in." Dat is 25 keer in, wat, een week? Of het is zo goed, of Conan heeft veel vrije tijd.

Dat komt deels doordat het album in ongeveer een maand is opgenomen, zei Jagger: "We hadden maar vier weken, dat gaf ons urgentie. We hebben meestal plezier in de studio, maar het vergt ook veel concentratie - je moet die vijf minuten van een nummer echt laten tellen." Want niets zegt rock-'n-roll zoals een deadline.

Toen hem werd gevraagd hoe hij zijn stem in topconditie houdt, zei Jagger droog: "Ik gebruikte veel drugs in 1968 ... dus het is oefening." De man heeft een punt - en een gezonde dosis zelfspot.

"Riffs, die kun je niet forceren," zei Richards. "Ze komen naar je toe." Ondertussen vergeleek gitarist Ronnie Wood de wisselwerking met zijn medegitarist met "een oude vorm van weven". Want als je al decennia samen speelt, begint je muzikale samenwerking op textielproductie te lijken.

De coverart van Foreign Tongues is een schilderij van de in New York gevestigde kunstenaar Nathaniel Mary Quinn, die het beeld omschreef als een "amalgamatie" van de band. "Ik noem het Meneer Lelijk," grapte Jagger.