Een oud Engels weerspreuk waarschuwt: "Mare's tails and mackerel scales make lofty ships to carry low sails." Met andere woorden, als de lucht eruitziet alsof een vis en een paard een baby hebben gekregen, kun je maar beter de luiken sluiten.

Makreelluchten - cirrocumulus of altocumulus wolken in vlekkerige rijen die lijken op de schubben van, je raadt het al, een makreel - komen in twee smaken: wit en wispelturig (cirrocumulus, smaller dan een vinger op armlengte) of grijs en dikker (altocumulus, meer als drie vingers). Paardenstaarten, technisch Cirrus uncinus of "krullende haak", zijn ijskristallen op grote hoogte met een komma-vormige kop en achterwaarts geveegde pluimen. Ze zien er precies uit als een paardenstaart, omdat de natuur gevoel voor humor heeft.

Beide wolkentypes signaleren de aanstaande komst van een warmtefront of een lagedrukcycloon-stormsysteem. Wanneer een warmtefront oprukt, duwt het vocht naar grote hoogte, waardoor deze kenmerkende patronen ontstaan. Makreelluchten ontstaan door turbulentie; paardenstaarten vormen zich wanneer ijskristallen worden meegevoerd in lange, vage pluimen door variërende windsnelheden op verschillende hoogtes.

Het blijkt dat het oude gezegde accuraat is. Zeelieden van hoge schepen hadden gelijk om de zeilen te strijken en het zeiloppervlak te verkleinen om niet uit balans te raken door sterke wind. Dus de volgende keer dat je een makreellucht of een paardenstaart ziet, kun je je vrienden imponeren met je nautische wijsheid - en misschien de was binnenhalen.