In een ontwikkeling die werkelijk niemand onder de 25 zal verbazen, heeft het hoofd van een onafhankelijke review naar geestelijke gezondheid, ADHD en autisme aan de BBC verteld dat beschuldigingen van een "sneeuwvlokgeneratie" — om de technische term te gebruiken — onjuist zijn. Prof Peter Fonagy zei in een exclusief interview dat er een echte toename is van psychisch lijden onder kinderen en jongeren, waarbij angst, depressie, zelfbeschadiging en eetstoornissen het meest voorkomen. Dus geen collectief falen van veerkracht. Gewoon een omgeving die, in zijn woorden, "zeer toxisch" is.

Fonagy's review werd negen maanden geleden besteld door Wes Streeting nadat de toenmalige minister van Volksgezondheid in een interview beweerde dat jongeren te vaak gediagnosticeerd en "afgeschreven" werden — een uitspraak die ongeveer even goed verouderd is als een pak melk dat in de zon is achtergelaten. De review zal waarschijnlijk doorwerken in het regeringsbeleid over alles van NHS-diensten en uitkeringen tot steun voor jongeren die niet in onderwijs, werk of training zitten. Geen druk.

Fonagy zei dat hij ervoor koos om met de BBC te praten vóór de publicatie, die later deze week wordt verwacht, omdat hij bezorgd was dat het debat rond ADHD en autisme het bredere probleem van geestelijke gezondheid zou "verduisteren". Sommigen hebben aangevoerd dat groter bewustzijn en het verkeerd toeschrijven van normale levensstress aan psychische aandoeningen factoren waren in de toename van gevallen — een theorie die het iedereen gemakkelijk maakt om precies te blijven doen wat ze daarvoor deden. Fonagy zei van zijn kant dat zijn persoonlijke strijd met geestelijke gezondheid toen hij jong was een drijvende factor was in zijn wens om jongeren te helpen. Hij ervoer suïcidale gedachten als tiener nadat hij zonder zijn ouders van Hongarije naar Londen was verhuisd. Hij zegt dat hij het geluk had therapie te krijgen van een lokale dienst die "zijn leven redde".

"Het is nu moeilijker om jong te zijn," zei de 74-jarige, en voegde eraan toe dat zijn review "het idee van een sneeuwvlokgeneratie verwerpt". Hij vervolgde: "Ik heb ontzag voor de manier waarop ze zich hebben aangepast aan een omgeving die veel moeilijker is dan ik ooit heb moeten trotseren." Hij zei dat economische en werkgerelateerde onzekerheid, evenals de druk van sociale media, een "zeer toxische" omgeving voor jongeren hadden gecreëerd. "Het is een generatie met echte serieuze uitdagingen die ik niet zou willen hebben gehad toen ik hun leeftijd had. Volwassenen hebben hen in de steek gelaten. Wij zijn de eerste generatie die waarschijnlijk collectief het gevoel heeft dat we een beter leven hadden dan onze kinderen zullen hebben. Dus tegen degene die zegt dat het een sneeuwvlokgeneratie is: probeer maar eens 24 uur als een 16-jarige te leven." Een uitdaging die de sneeuwvlokbeschuldigers vermoedelijk binnen het eerste uur zouden falen.

Meer dan 100 experts en gezinnen met ervaring met geestelijke gezondheidsproblemen hebben met Fonagy aan de review gewerkt; hij is klinisch psycholoog en adviseur van NHS England. Hij zei dat de review zal concluderen dat de toename van geestelijke gezondheidsproblemen sinds de jaren negentig echt is, waarbij ongeveer een op de vier 16- tot 24-jarigen nu worstelt. De data hierover zijn omstreden, omdat sommige bronnen afhankelijk zijn van zelfrapportage, terwijl sceptici aanvoeren dat groter bewustzijn en verminderd stigma rond geestelijke gezondheid betekenen dat meer mensen zich melden. Sommigen hebben ook de vraag opgeworpen of de samenleving nu het lijden in mensenlevens overmedicaliseert — mensen diagnoses geeft terwijl wat ze tegenkomen tijdelijke stress is die ze zouden moeten leren hanteren. Vorig jaar ontdekte de BBC dat veel huisartsen zorgen hadden over overdiagnose en vonden dat normale levensstress te veel werd gemedicaliseerd. Fonagy is echter stellig dat wat jongeren ervaren een echte toename van geestelijke gezondheidsproblemen vertegenwoordigt. Hij erkende ook dat groter bewustzijn ertoe leidt dat meer mensen medische hulp zoeken. Het blijkt dat beide dingen waar kunnen zijn.

De trend treft zowel jongens als meisjes, maar wordt vooral uitgesproken bij meisjes vanaf ongeveer 12 jaar. Seksuele agressie van jongens was een grote zorg, zei hij, maar voegde eraan toe dat de verwachtingen die de samenleving aan meisjes en jonge vrouwen oplegt een factor waren. "Het is heel moeilijk om nu een jonge vrouw te zijn in het secundair