In een zet die strategisch genie combineert met een diepgaand misverstand over zowel gynaecologie als slagveldgeneeskunde, breidt het militaire regime van Myanmar zijn verbod op de distributie van menstruatieproducten uit. Volgens lokale activisten beweert het leger dat maandverband wordt gebruikt om gewonde verzetsstrijders te behandelen, omdat blijkbaar de People's Defence Force zijn veldhospitalen uitrust vanuit het badkamerkastje van een tiener.

Het verbod wordt gezien als onderdeel van een bredere inspanning bekend als 'vier sneden', ontworpen om opstandelingen van basisvoorraden te beroven. Het begon in augustus in bepaalde gebieden en heeft zich sindsdien uitgebreid. Het vervoeren van maandverband over de brug die Sagaing met Mandalay, de op een na grootste stad van Myanmar, verbindt, is nu volledig verboden. Thinzar Shunlei Yi, een directeur bij de vrouwenrechtencollectief Sisters2Sisters, merkt op dat de uitbreiding waarschijnlijk wijdverspreider is dan velen denken, dankzij het hardnekkige taboe rond praten over menstruatie.

Medische professionals noemen de rechtvaardiging van het leger echter medisch ongeletterd. Meredith Bunn, oprichter van de medische hulporganisatie Skills for Humanity (SFH), verklaarde dat iedereen die ooit in gevechtsgeneeskunde heeft gewerkt weet dat maandverband nutteloos is voor het behandelen van schotwonden of snijwonden. Zij schreef het beleid toe aan 'volledig ongeschoolde, vrouwonvriendelijke dwazen binnen het leger'.

Het praktische resultaat is dat vrouwen nu gedwongen worden onveilige alternatieven te gebruiken zoals lappen, bladeren of krantenpapier, waardoor ze worden blootgesteld aan urineweginfecties en infecties van het voortplantingsstelsel, volgens Henriette Ceyrac van de nu gesloten menstruatievoorlichtingsorganisatie Pan Ka Lay. Voor degenen die het kunnen betalen, is er een verborgen markt ontstaan waar de prijzen zijn verdrievoudigd van 3.000 kyat (£1) naar 9.000 kyat per pakje - een bedrag dat het landelijk minimumdagloon van 7.800 kyat overtreft.

In een land waar het gezondheidssysteem is ingestort, creëert dit een vicieuze cirkel. Thinzar Shunlei Yi zegt dat Sisters2Sisters regelmatig verzoeken krijgt voor antibiotica om urineweginfecties te behandelen. Het ongemak is zo ernstig dat sommige vrouwen ervoor kiezen om binnen te blijven tijdens hun menstruatie in plaats van deel te nemen aan 'politieke activiteiten'. Ceyrac suggereert dat deze beperking van de bewegingsvrijheid van vrouwen waarschijnlijk de bedoeling van het regime is, en noemt het 'in feite gendergeweld'.

Bunn gelooft dat het verbod een militaire tactiek is ontworpen om vrouwelijke strijders te targeten, burgers te controleren en de meer dan 3,5 miljoen mensen die sinds 2021 ontheemd zijn geraakt te victimiseren. Hulpverleningsgroepen proberen herbruikbaar maandverband te distribueren, maar zonder toegang tot waswater kunnen zelfs deze gezondheidsproblemen veroorzaken. Meer geavanceerde alternatieven zoals menstruatiecups zijn zeldzaam in een cultuur waar, zoals Ceyrac opmerkt, 'het als vrouw wordt afgekeurd om informatie te zoeken en kennis te hebben over deze dingen'.

Lokale groepen hebben de Verenigde Naties nu op de hoogte gesteld van de situatie, en noemen het verbod op zo'n basisproduct een schending van de mensenrechten. Het lijkt erop dat het regime een nieuw oorlogswapen heeft ontdekt: gevechtsklaar gemaakte vrouwonvriendelijkheid, met een vleugje diepgaande anatomische verwarring.