Kiedy po raz pierwszy odkryłam, że jestem w ciąży, naiwnie zakładałam, że moje chroniczne mdłości to tylko poranne mdłości, które miną. Moja lekarka rodzinna szybko wyprowadziła mnie z błędu, diagnozując Hyperemesis Gravidarum (HG), i dowiedziałam się o Doxylamine Succinate i Pyridoxine Hydrochloride, sprzedawanych w Wielkiej Brytanii jako Xonvea. Działało na mnie cuda, więc byłam zszokowana, gdy dowiedziałam się, że nie każdy ma dostęp do tego szczególnego cudu nowoczesnej farmakologii.

Jasmeen Basi, matka trójki dzieci z Southampton, opisuje swoje doświadczenie z HG jako absolutnie okropne: „Nie możesz nic jeść. Czułam zapach wody i wymiotowałam”. Zaproponowano jej leki pierwszego rzutu, które ledwo pomagały – zmniejszyły wymioty z 10 razy dziennie do sześciu. W trzeciej ciąży zrobiła już rozeznanie i poprosiła o Xonveę, ale napotkała mur biurokracji. Lekarka rodzinna nie mogła przepisać leku bez zgody konsultanta, więc Jasmeen spędziła dni na załatwianiu tego. Zdesperowana, zapłaciła za prywatną wizytę u lekarza: „Trwała mniej niż cztery minuty. I w ciągu około dwóch minut od zakończenia rozmowy miałam receptę w skrzynce odbiorczej. To było całkowicie zmieniające życie”.

Marianne Eldridge z organizacji charytatywnej Pregnancy Sickness Support mówi, że badanie wykazało, iż zdecydowana większość kobiet, które stosowały Xonveę, uznała ją za skuteczną – bardziej niż inne leki. Ale profesor medycyny położniczej Catherine Nelson-Piercy wyjaśnia, że choć Xonvea jest jedynym lekiem z konkretną etykietą MHRA do leczenia nudności i wymiotów w ciąży, kosztuje około 28 funtów za opakowanie w porównaniu do 3 lub 4 funtów za starsze leki przeciwhistaminowe. Krajowe wytyczne nie priorytetyzują go, więc jest tylko jedną z kilku opcji pierwszego rzutu.

Dostęp zależy od lokalnej Rady Opieki Zintegrowanej (ICB) – loteria pocztowa, jak nazywa to Eldridge. W Hampshire i na wyspie Wight Xonvea znajduje się w formularzu, ale z zastrzeżeniami: jest zalecana tylko kobietom, które nie zareagowały na inne leki przeciwwymiotne. Główny farmaceuta Neil Hardy potwierdza, że nie jest to preferowane leczenie pierwszego rzutu, ale można je rozważyć u pacjentek, u których inne opcje zawiodły. Departament Zdrowia i Opieki Społecznej twierdzi, że decyzje należą do przepisującego lekarza, a trwają prace nad Jednolitym Krajowym Formularzem, aby poprawić równy dostęp. Na razie niektóre kobiety wciąż walą głową w mur – dosłownie, w przypadku Jasmeen – aby uzyskać ulgę.