Po 14 długich latach na Marsie, można by pomyśleć, że Curiosity widział już wszystko. Ale nie – w tym tygodniu łazik natknął się na coś naprawdę nowego: szerokie, płytkie zagłębienia usiane w podłożu skalnym. Nie te zwykłe zagłębienia pozostawione po zwietrzeniu konkrecji lub kamyków – te to starocie. Te były szersze, płytsze i wyraźnie pozbawione obiektów, które rzekomo je stworzyły. Naturalnie, zespół naukowy się podniecił, kierując MAHLI i Mastcam na tajemnicze dziury w rozpaczliwej próbie ustalenia, jaki rodzaj skalnego dramatu pozostawił te pustki.

Tymczasem 'typowe' podłoże skalne wcale nie było nudne. Mastcam i ChemCam przyglądały się warstwowym pakietom skalnym, które zmieniają teksturę i strukturę na krótkich odległościach pionowych – możliwy dowód na zmieniające się warunki sedymentacji szybciej niż humory nastolatka. ChemCam, MAHLI i APXS badały również szare, szorstkie, odporne warstwy, które wyraźnie nie pasowały do skały gospodarza, sugerując pewną chemiczną egzotykę. A ponieważ Curiosity nie może się oprzeć błyszczącemu kamykowi, ChemCam postrzelił jeden z szarych głazów rozrzuconych wokół, mając nadzieję dowiedzieć się, skąd ci mali podróżnicy pochodzą.

W oddali, wzgórze 'Cordillera' zostało potraktowane jak przez paparazzi, z pełną mozaiką Mastcam, podczas gdy ChemCam przyglądał się konkretnym poziomom. Wzgórza 'Tolhuaca' i 'Potosí', dalej na południe w 'Valle Grande', również były na liście, z ChemCam sprawdzającym warstwowanie krzyżowe i badającym ciemny materiał przykrywający Potosí.

A ponieważ Mars nigdy nie pozwala ci odpocząć, zespół nauk o środowisku był zajęty monitorowaniem potencjalnej regionalnej burzy pyłowej z większą niż zwykle częstotliwością działań REMS, Mastcam i Navcam. Pod koniec tygodnia burza zdawała się wygasać – bo nawet marsjańskie burze pyłowe nie mogą utrzymać dramatyzmu.

Wszystko to osiągnięto mimo utraty dnia planowania z powodu utraconego łącza w dół. Bo czym byłaby misja na Marsa bez małego hiccupu w komunikacji, żeby było ciekawiej?