Na 14 lange jaren op Mars zou je denken dat Curiosity alles wel heeft gezien. Maar nee - deze week stuitte de rover op iets werkelijk nieuws: brede, ondiepe kuilen die het gesteente sieren. Niet de gebruikelijke kuilen die achterblijven wanneer knobbels of kiezelstenen eroderen - die zijn oud nieuws. Deze waren breder, ondieper en opvallend verstoken van de objecten die ze vermoedelijk hebben gevormd. Natuurlijk raakte het wetenschapsteam opgewonden en trainde MAHLI en Mastcam op de mysterieuze gaten in een wanhopige poging om te achterhalen wat voor rotsdrama deze holtes heeft achtergelaten.

Het 'typische' gesteente was ondertussen allesbehalve saai. Mastcam en ChemCam bestudeerden gelaagde rotsformaties die van textuur en structuur veranderen over korte verticale afstanden - mogelijk bewijs van afzettingsomstandigheden die sneller veranderen dan de stemmingswisselingen van een puber. ChemCam, MAHLI en APXS onderzochten ook grijze, ruwe, resistente lagen die duidelijk niet overeenkwamen met het omringende gesteente, wat hint op chemisch exotisme. En omdat Curiosity geen glimmend steentje kan weerstaan, beschoot ChemCam een van de grijze zwerfstenen die in de buurt lagen, in de hoop te leren waar deze kleine reizigers vandaan komen.

In de verte kreeg de 'Cordillera'-butte de paparazzi-behandeling met een volledige Mastcam-mozaïek, terwijl ChemCam inzoomde op specifieke horizonten. De 'Tolhuaca'- en 'Potosí'-buttes, verder naar het zuiden in 'Valle Grande', stonden ook op de lijst, waarbij ChemCam controleerde op kruisbedding en het donkere materiaal dat Potosí bedekt onderzocht.

En omdat Mars je nooit laat ontspannen, hield het milieuwetenschappelijke team zich bezig met het monitoren van een mogelijke regionale stofstorm met een hogere frequentie van REMS-, Mastcam- en Navcam-activiteiten. Tegen het einde van de week leek de storm uit te doven - want zelfs de stofstormen van Mars kunnen het drama niet volhouden.

Dit alles werd bereikt ondanks het verliezen van een planningsdag aan een verloren downlink. Want wat is een Marsmissie zonder een kleine communicatiestoornis om het interessant te houden?