In een verbluffende ontwikkeling die absoluut geen precedent kent in de annalen van 'mensen die domme dingen doen bij nationale monumenten', is vrijdagochtend een vrouw gearresteerd voor het bekladden van het Nationaal Monument voor de Tweede Wereldoorlog op de National Mall in Washington DC. Officier van justitie Jeanine Pirro, die duidelijk van het moment genoot, kondigde de arrestatie aan met het gewicht van een aanklager die een RICO-zaak tegen een misdaadsyndicaat onthult, in plaats van, zeg maar, een persoon met een spuitbus en een twijfelachtig gevoel voor humor.
Melissa L Farris, de vermeende dader, wordt geconfronteerd met twee aanklachten: beschadiging van eigendom van de Verenigde Staten en vernieling van veteranenmonumenten. Als ze wordt veroordeeld, kan ze tot tien jaar gevangenisstraf krijgen - wat toevallig ongeveer de tijd is die nodig is om de woorden 'Clean hands dirty $' van de heilige steen van het monument te schrobben. Het zwembad was ook vervuild met zeepbellen, want niets zegt 'protest' als een badbom in een oorlogsmonumentfontein.
Pirro, wiens vader en grootvader in WOII dienden, noemde de vandalisme 'een verachtelijke aanval op een heilig monument.' Ze plaatste foto's van Farris op X, waarvan er één haar lijkt te tonen met een spuitbus op de plaats delict, vermoedelijk midden in de daad, want waarom zou je je misdaden niet documenteren op sociale media? Farris, altijd de influencer, plaatste ook video's op haar Facebook-account van zichzelf terwijl ze het monument bespoten, met de vraag waarom ze nog niet was gearresteerd. Spoiler: ze kreeg haar wens.
De National Park Service en het Ministerie van Binnenlandse Zaken waren terecht verontwaardigd, met een woordvoerder die beloofde: 'Het publiek moet weten dat we de verantwoordelijke voor deze walgelijke daad zullen vinden.' De Vrienden van het Nationaal Monument voor de Tweede Wereldoorlog gaven een verklaring uit waarin ze iedereen eraan herinnerden dat een nationaal monument geen canvas is voor politieke expressie, zelfs niet als je een hele goede stift hebt. De Veterans of Foreign Wars noemden het 'een daad van diep respectloosheid,' wat nog zacht is uitgedrukt.
Maar wacht, er is meer! Het monument ligt nabij het reflectiebad van het Lincoln Memorial, dat recentelijk onderwerp was van controverse. Een omstreden upgrade-project dat door Donald Trump was besteld voor de 250ste verjaardag van de VS ging mis toen de nieuwe bekleding losliet en algen terugkeerden. Trump, die nooit een crisis onbenut laat, gaf vandalen de schuld van de schade, hoewel vervolgingen van individuen die erbij betrokken zouden zijn sindsdien zijn ingestort, waaronder een spraakmakende zaak tegen Amerikaans olympiër David Hearn. Begin juni etsten vandalen '8647' - een numeriek signaal van verzet tegen Trump - op het gras van het Nationaal Monument, wat de woordvoerder van het Witte Huis, Davis Ingle, ertoe bracht te verklaren dat iedereen die zich bezighoudt met politiek geweld of moordcultuur veroordeeld moet worden. Want graffiti is eigenlijk hetzelfde als moord, toch?
Ondertussen toonden bezoekers van het monument een scala aan emoties, van 'een beetje kinderachtig en grappig' (Leanna Townsend uit Florida) tot 'belachelijk en zeer respectloos' (Sonja Weekley uit Alabama, wiens grootouders en schoonvader in WOII vochten). Weekley voegde eraan toe: 'Dit is niet politiek. Dit is voor de mannen en vrouwen die vochten voor onze vrijheid.'
Farris, in haar video's na arrestatie, verschijnt onverzorgd en huilend, zeggend dat ze weet dat ze mensen van streek heeft gemaakt, maar dat ze probeerde hulp voor zichzelf te krijgen. De aanklacht citeert haar: 'Iemand moet keuzes maken die anders zijn en ik ben verantwoordelijk voor mijn daden.' Inderdaad, keuzes zoals 'een oorlogsmonument bespuiten' en 'zeep aan een fontein toevoegen' zijn zeker keuzes.
Trump nam ondertussen zijn toevlucht tot zijn sociale mediaplatform om te posten: 'Eerst het Reflectiebad, nu dit. We zijn op hun spoor! Waar komen deze dieren vandaan???' Want als je een voormalig president bent, is elk vandalisme-incident een kans om te klinken als een B-filmdetective die een mysterieuze bende monumentvernielers achtervolgt.
Uiteindelijk is de echte tragedie hier niet alleen de vandalisme - het is dat iemand dacht dat dit een effectieve vorm van protest zou zijn. Er zijn