In een verbijsterende wending die absoluut niemand verraste die ook maar enigszins op de geschiedenis heeft gelet, heeft May el-Toukhy's Vrouw Onbekend de Gouden Leeuw gewonnen op het filmfestival van Venetië. De film van de Egyptisch-Deense regisseur, gesitueerd in de onmiddellijke nasleep van de Deense bevrijding van de nazi-bezetting, volgt een jonge huishoudster, Marie (Mathilde Arcel), die op het punt staat te trouwen met haar weduwnaar werkgever, maar bang is dat hij een beschamend geheim ontdekt: tijdens de oorlog had Marie een intieme relatie met een Duitse soldaat. De filmcriticus van The Guardian noemde het 'elegant ingericht' en vergeleek het met Alfred Hitchcocks Rebecca, want niets zegt 'gezellig familie-uitje' als een Hitchcock-vergelijking.

Arcel nam ook de Volpi Cup voor beste actrice mee naar huis, vermoedelijk voor haar vermogen om tegelijkertijd angstig en elegant ingericht te kijken. In een emotionele dankrede bedankte El-Toukhy juryvoorzitter Maggie Gyllenhaal, die aan het begin van het festival de ondervertegenwoordiging van vrouwelijke filmmakers aan de kaak had gesteld. Vrouw Onbekend was de enige film in competitie die uitsluitend door een vrouw werd geregisseerd, want natuurlijk was dat zo. 'Deze film was ongelooflijk uitdagend om te maken, financieel, logistiek, emotioneel,' zei El-Toukhy. 'En wat me op de been hield, was de dringende noodzaak om de onbekende vrouwen van onze gemeenschappelijke geschiedenis te belichten, om hen bekend te maken. En vooral vanavond voel ik dat ik daarin geslaagd ben.' Een sentiment dat zowel ontroerend is als een verwoede aanklacht tegen de industrie, maar vooral ontroerend.

De tweede prijs, de Grote Juryprijs, ging naar de Koreaanse regisseur Lee Chang-dong voor Mogelijke Liefde, een sudderend verhaal over een ongelukkig getrouwd stel dat bevriend raakt met een documentairemaker en haar rijke echtgenoot, en dat lovende recensies oogstte. Want niets zegt 'cinema' als rijke mensen die passief-agressief doen.

De speciale juryprijs, het equivalent van een bronzen medaille in Venetië, ging naar Yuval Abraham en Rachel Szor voor de documentaire NAZA, over de door AI aangedreven massamoord van Israël op burgers in Gaza. De film, geproduceerd door The Guardian, is gebaseerd op getuigenissen van 24 Israëlische militaire insiders die anoniem 's nachts op daken in Tel Aviv werden geïnterviewd. De titel verwijst naar een acroniem dat de inlichtingendienst gebruikt om aan te geven hoeveel burgers naar verwachting zullen sterven bij een luchtaanval op Gaza. 'Het is eerlijk gezegd niet makkelijk om hier te staan, denkend aan alle Israëlische politici en journalisten die deze film nu aanvallen en ontkennen zonder hem zelfs maar te hebben gezien,' zei Abraham bij het in ontvangst nemen van zijn prijs. 'Er wordt zoveel gedaan om de realiteit niet onder ogen te zien.' De dag na de première van NAZA ontkende het Israëlische leger 'categorisch' de beschuldigingen in de film, want natuurlijk deden ze dat.

De Russische regisseur Ilya Khrzhanovsky won de Zilveren Leeuw voor beste regisseur voor het visueel verbluffende DAU, een biopic van Nobelprijswinnaar en kwantumfysicus Lev Landau, die onder druk werd gezet om te werken aan het kernwapenprogramma van de Sovjet-Unie. De opname van Khrzhanovsky's film in de Venetiaanse selectie werd in de aanloop naar het festival bekritiseerd door de Oekraïense regering, vanwege de weigering van hoofdrolspeler Teodor Currentzis om de grootschalige invasie te veroordelen, en omdat de film financiering had ontvangen van een Russische zakenman die later door de VS en Oekraïne werd gesanctioneerd. DAU werd tussen 2008 en 2011 in Charkov gefilmd, vóór het begin van het conflict. Op een persconferentie op het Lido zei Khrzhanovsky: 'Het enige wat ik kan wensen is vrede en succes voor de Oekraïense regering om zo goed mogelijk te slagen, om het land te redden en deze oorlog te winnen.' Een verklaring die ofwel diplomatiek is, ofwel net vaag genoeg om beide te zijn.

John Malkovich nam de Volpi Cup voor beste acteur mee naar huis voor zijn rol als een onvoorspelbare veteraan CIA-officier wiens kankerdiagnose hem ertoe brengt de moraliteit van zijn beroep in twijfel te trekken, in Martin McDonaghs Wild Horse Nine. De 72-jarige Amerikaanse acteur was niet aanwezig in Venetië en accepteerde zijn prijs via een videoverbinding. 'Ik ben nederig dat ik voor deze prijs ben gekozen, die al aan zovelen is gegeven...'