In 2017 kocht ik een Magnus-akkoordorgel op Craigslist voor $10. Het was een geweldige aankoop - elektrische akkoordorgels laten je volledige akkoorden spelen met een druk op de knop, perfect voor aspirant singer-songwriters of iedereen die zich een muzikaal genie wil voelen zonder moeite. Maar akkoordorgels verdwenen in de jaren '80 toen digitale keyboards zoals die van Casio het overnamen. Nu wil Telepathic Instruments' Orchid die magie terugbrengen, deze keer voor $649.
De Orchid, ontworpen met Kevin Parker van Tame Impala, ziet eruit als een jaren '60 bruin-en-beige orgel van Magnus of Bontempi, compleet met een luidsprekerrooster dat ventilatoropeningen nabootst. Maar waar Magnus-orgels beperkt waren door fysieke rieten, is de Orchid digitaal, in staat tot elk akkoord, elke stemming, elke toonladder. Het kan klinken als meer dan een dreunende accordeon-neef - hoewel dat nog steeds een optie is.
Voor songwriters neemt de Orchid de mentale last weg van tegelijkertijd zingen en spelen. Als je ook maar een beetje muziektheorie kent (en het zou genereus zijn om de mijne zelfs maar 'beetje' te noemen), red je het wel. Er is een een-octaafs toetsenbord en akkoordtype-knoppen: majeur, mineur, verminderd, majeur septiem, enz. Druk op C en majeur, krijg C majeur. Druk op F# en 9, krijg F#9. Simpel.
Je kunt de Orchid vergrendelen op een toonsoort, zodat alles redelijk klinkt. Het heeft tokkel-, harp- en arpeggiator-modi, plus 13 patronen. Mijn favoriet is 'slop', dat willekeurige timing-onvolkomenheden introduceert om het menselijk te laten klinken. Hoe meer je het opdraait, hoe ongelijker de noten - als een echte muzikant die een paar drankjes op heeft.
Onder de motorkap zitten drie synth-engines: virtueel analoog, FM voor jaren '80 e-piano's, en een rietpiano voor Wurlitzer of zachte Rhodes-klanken. Er zijn 70 presets (exclusief bas-patches), maar tweaken is beperkt tot filter cutoff en effectintensiteit. Om aangepaste patches te ontwerpen, heb je de $99 Pistil virtuele synth nodig ($50 gebundeld), die ik buggy heb gevonden - de UI bevriest vaak na het overzetten van patches.
Het basgedeelte heeft 12 geluiden, van lage e-piano-octaven tot Moog-achtige synthbas, gestemde 808's en agressieve EDM-drones. De begeleidingsopties worden ingewikkeld: zonder vergrendeling op een toonsoort kun je bas de akkoorden laten volgen, maar de polyfonie beperkt je tot één toets tegelijk, dus patches met lange uitklank worden abrupt afgekapt. Beter gebruik je de ingebouwde audio-looper.
De drumcomputer is extreem beperkt - geen aangepaste beats, geen geluidsaanpassingen - maar ik vind hem perfect. Geïnspireerd door jaren '70 ritmemachines zoals de Korg Mini Pops, is zijn lo-fi geluid heerlijk.
De Orchid is leuk, klinkt goed en is eenvoudig. Maar hij is ook beperkt: geen aangepaste geluiden zonder extra te betalen, een klein toetsenbord dat maar één toets tegelijk speelt (dus geen Dm13 hier), en een prijskaartje van $649 waarvoor je veel capabelere synths koopt zoals de Korg Minilogue of Arturia MiniFreak. De Orchid is niet om aan te rommelen - het is een songwriting-tool voor wie een toegankelijke, zij het prijzige, elektronische optie wil naast akoestische gitaren of piano's.