Terwijl het onderkoelde drijfgas de kernfase binnenstroomde en NASA's SLS-raket (Space Launch System) brullend tot leven kwam, keken Allison Mjoen en haar familie vol ontzag en trots toe. Mjoen, NASA's operationeel manager voor het Exploration Ground Systems Program van het agentschap, hielp de systemen en grondoperaties vormgeven die ooit mensen terug naar de maan moeten sturen. In haar twintigjarige carrière bij NASA's Kennedy Space Center in Florida ondersteunde ze missies binnen het Space Shuttle Program, het International Space Station, en nu past ze die ervaring toe op Artemis.

1 april 2026 was een heldere, kristalheldere dag langs de Florida Space Coast. Het zonlicht leek elke kleur aan de horizon aan te scherpen. Terwijl Mjoen en haar kinderen aftelden en het geroezemoes van de menigte om hen heen aanzwol, nam het gerommel van de SLS-raket onder hun voeten toe. Voor haar kinderen was het de kans om te zien wat hun moeder mogelijk had gemaakt. Voor Mjoen was het een moment dat ze nooit zou vergeten.

Dat moment bood ook een pauze om na te denken over het werk dat haar daar bracht. Als operationeel manager voor ruimtevaartuigen offline coördineert Mjoen het werk dat lang voor de lanceerdag plaatsvindt. Door de senior vehicle operations manager van de grondsystemen, Matt Czech, te ondersteunen, ontwikkelt ze integratieplannen en houdt ze toezicht op de grondoperaties voor de Artemis-voertuigverwerking, met focus op booster- en Orion-ruimtevaartuigoperaties.

Mjoen begon haar carrière als flight crew systems engineer bij United Space Alliance ter ondersteuning van het Space Shuttle Program. Haar team verzorgde missiespecifieke cabineconfiguraties, waaronder het voedsel, de ruimtepakken, vracht en payloads die astronauten aan boord van de shuttle nodig hadden.

Nadat het Space Shuttle Program werd stopgezet, ondersteunde ze het International Space Station Program als payload integration engineer. In die rol verbond ze experimentonderzoekers met de organisaties die hun hardware ontwikkelden. Later werkte ze in het Project Office aan het Test and Operations Support Contract voordat ze bij NASA's Operations Project Engineering Office kwam, waar ze diende als lead van het Spacecraft Payloads Integration and Evolution Element voor Artemis I.

Die voorbereiding kreeg een nieuwe betekenis toen ze voor het eerst geïntegreerde firing room-operaties ondersteunde als gecertificeerd operations project engineer tijdens Artemis I. Het behalen van de certificering was een mijlpaal. Het toepassen ervan tijdens realtime operaties bracht een nieuw niveau van verantwoordelijkheid met zich mee.

"Elke beslissing en communicatie ondersteunde direct het vermogen van het geïntegreerde team om de testprocedure veilig en correct uit te voeren," zei Mjoen.

Werken bij de integratieconsole benadrukte het belang van voorbereiding, samenwerking en vertrouwen - lessen die ze meeneemt in haar huidige werk waarbij ze teams coördineert.

Voor Mjoen is de gedeelde ervaring deel van wat Artemis zo belangrijk maakt. Nu het Artemis-programma doorgaat, kijkt ze uit naar nog een moment dat gezinnen kunnen delen wanneer astronauten terugkeren naar het maanoppervlak.

"Dat ene moment sprak tot de verbeelding van mensen over de hele wereld en toonde wat mogelijk is wanneer we samenkomen voor een gedurfd doel," zei ze over de eerste Apollo-maanlanding. "Artemis creëert dat soort moment voor een hele nieuwe generatie, en deze keer om te blijven."