Michigan wedt $7,5 miljoen dat de grond onder zich niet alleen maar vuil en teleurstelling is. De staat financiert onderzoek naar geologische waterstof - een schone energiebron die bij verbranding alleen water produceert. Dat klopt: geen broeikasgassen, geen schadelijke vervuilende stoffen, gewoon een verfrissend glas H2O en een warm, vaag gevoel van koolstofvrijmaking.

Kevin Mehren, directeur van het Michigan Infrastructure Office, is praktisch opgewonden over het potentieel. Geologische waterstof, zegt hij, is 'een belangrijk instrument voor koolstofvrijmaking, een van de sterkste die we zijn tegengekomen.' Het zou Michigan's industrieën met hoge uitstoot kunnen opschonen, zoals vrachtvervoer, staal en cementproductie - want laten we eerlijk zijn, die sectoren winnen niet bepaald groene prijzen.

De opwinding komt voort uit een onderzoek van de U.S. Geological Survey uit 2025 dat potentiële waterstof-hotspots in kaart bracht, waarbij Michigan hoog scoorde. Gouverneur Gretchen Whitmer, die vermoedelijk niet iemand is die een goede geologische kaart negeert, stuurde in januari staatsmiddelen naar onderzoek. En nu zijn we hier, met $7,5 miljoen om de brandende vraag te beantwoorden: Is het er? Kunnen we erbij? En kan het de energie-redder zijn waarop we hoopten?

Boren naar geologische waterstof gebeurt al in Kansas, Nebraska en Iowa - staten die ook op de goede lijst van de USGS staan. Michigan wil meedoen, en het heeft een geologisch verhaal te vertellen. De staat ligt bovenop de Midcontinent Rift, waar Noord-Amerika meer dan 1 miljard jaar geleden begon te splitsen, maar toen, in een klassiek geval van koudwatervrees, stopte. Dit creëerde het Michigan Basin, met jongere gesteenten in het midden en diepere, oudere gesteenten - waar waterstof zou kunnen schuilen - nabij de randen, handig dicht bij stedelijke gebieden zoals Detroit en Traverse City.

Brian Ellis, universitair hoofddocent aan de Universiteit van Michigan en mededirecteur van het waterstofonderzoeksprogramma, wijst erop dat bestaande olie- en gasputten in Noord-Michigan kunnen worden hergebruikt voor de jacht op waterstof. 'We hebben in het verleden niet typisch naar waterstof gezocht toen we deze putten boorden,' zegt hij, 'dus er is een kans om mogelijk gegevens te delven die we al hebben en te kijken of er waterstof is.' Het is alsof je ontdekt dat je oude archiefkast winnende loterijbriefjes bevat.

Ellis hoopt dat staatsgeld federale financiering kan aantrekken. Het Amerikaanse ministerie van Energie heeft in 2024 ongeveer $20 miljoen gereserveerd voor geologische waterstofprojecten via zijn ARPA-E-programma. Hij ziet dit als een 'hoog risico, hoge beloning kans' die de federale overheid zou moeten steunen. En ondanks de koude schouder van de Trump-administratie voor schone energie, denken experts dat dit onderzoek wel eens in de smaak zou kunnen vallen. Het gaat immers om boren - en 'drill, baby, drill' is een uitdrukking die het bestuur dierbaar is, zelfs als het voor energie met nul uitstoot is.

Mehren ziet geologische waterstof als een zeldzame tweepartijen-eenhoorn. 'Je boort ogenschijnlijk - 'drill, baby, drill' is de kreet die ze gebruiken - voor energie met nul uitstoot,' zegt hij. 'Het is een binnenlandse hulpbron, maar je levert een nieuwe schone hulpbron die een economische motor kan zijn, de industrie kan koolstofvrij maken, [en] kan helpen de klimaatverandering te bestrijden.' Dus of je nu een klimaathavik bent of een fossiele-brandstoffanaat, er is iets te waarderen aan waterstof dat verborgen ligt onder de Mitten State. Nu nog alleen zien we het zonder al te veel gedoe uit de grond krijgen.