Curiosity, NASA's dappere Marsgeoloog op wielen, trekt eindelijk de oprit uit bij 'Campo Marte' na zijn 47e succesvolle booroperatie. De rover bracht de week door met waar hij het beste in is: porren, prikken en fotograferen van rotsen terwijl de rest van ons ruziet over dingen die veel minder belangrijk zijn.
Boren houdt een rover letterlijk geaard - en het team maakte er optimaal gebruik van door de CheMin- en SAM-instrumenten te laten draaien om het boorgruis te analyseren, terwijl ChemCam, APXS, MAHLI en Mastcam het gat documenteerden met het enthousiasme van een vastgoedfotograaf. ChemCam voerde zelfs een richtoefening uit waar een sluipschutter jaloers op zou zijn: mikken op millimeter-grote doelen genaamd 'Corcovado' en 'Junakas' op ongeveer 3 meter afstand. Want op Mars krijgen zelfs gesteentelagen namen voordat we ze beoordelen op hun chemische verschillen.
In een zet die schreeuwt 'we hebben niets beters te doen', plande ChemCam ook een 24-frame lange-afstands RMI-mozaïek die wel eens de langste strook RMI-beelden zou kunnen zijn die ooit door Curiosity is gemaakt - met 13+ jaar oud verbreekt de rover nog steeds zijn eigen records. 'Hoe gaaf is dat?' vroeg het team retorisch, alsof iemand nee zou zeggen.
Mastcam werd druk met het in beeld brengen van de hele regio, inclusief een hoge-resolutie mozaïek van het gestorte monster en de werkruimte om te zien of er achtergebleven monster uit de boorsteel was geschud. MAHLI hield ondertussen de monsterinlaten in de gaten, waar een klein steentje is wat het CheMin-team liefkozend 'ons huisdiersteen' noemt. APXS verhoogde zijn telstatistieken door deze week in alle plannen de Campo Marte boorgruis te meten, culminerend in een nachtelijk MAHLI-experiment met LED-lampjes - want rotsen verdienen ook een glamourfoto.
Het milieuteam hield de rover bezig met het monitoren van atmosferische opaciteit, stofactiviteit en stofduivelactiviteit, want zelfs op Mars is het weer saai maar noodzakelijk. Met dat alles gedaan, zal Curiosity verder de heuvel op rijden naar het volgende interessante gebied, waar iemand 'kruislingse gelaagdheid' noemde - een term die sedimentexperts veel meer opwindt dan mineralogen, die er gewoon naar snakken om de CheMin-resultaten te zien.