In een wereld waar bedrijven liever perfect goede jassen naar de stortplaats sturen dan ze een verouderd logo te laten dragen, naait één liefdadigheidsinstelling een oplossing aan elkaar. Dressability, een liefdadigheidsinstelling uit Swindon, heeft meer dan 1.000 gloednieuwe jassen, fleeces en andere kledingstukken gered van een somber lot door bedrijfslogo's te verwijderen en ze te doneren aan mensen in nood. Het rebrandingproject is zo populair geworden dat artikelen nu worden verzonden tot aan Liverpool en Oekraïne, want blijkbaar kent de behoefte aan warme kleding geen grenzen.

"We krijgen bijvoorbeeld een gloednieuwe jas die tot wel 100 pond waard kan zijn en mensen in nood, zoals daklozen, kunnen ervan profiteren," zei algemeen directeur Sharon Tombs, met de uitstraling van iemand die net het wiel heeft uitgevonden. Het project begon toen een bedrijf stopte met handelen en Dressability achterliet met een stapel jassen. In plaats van ze naar de vuilstort te sturen, besloten ze creatief te worden. "We hebben ze gevoelig gerepareerd en verbeterd, de branding bedekt, en het project is van daaruit gegroeid," legde Tombs uit, wat bewijst dat noodzaak de moeder van upcycling is.

Een dankbare ontvanger is Patrick Lewis, die vrijwilligerswerk doet bij de Swindon Night Shelter nadat hij zelf dakloos was geweest. Hij ontving een van de gerebrande jassen en het was een gamechanger. "Het hield me warm en droog tijdens de winterperiode. Ik had zoiets niet verwacht en ik had het echt nodig, want toen ik dakloos was, verloor ik al mijn spullen, alles," zei hij.

Dawn Prosser, manager van de Swindon Night Shelter, merkt op dat de jassen meer doen dan alleen onderkoeling bestrijden. "Als we mensen laten zien en vragen welke maat ze nodig hebben, kunnen ze niet geloven hoe goed de jas is en wij zeggen dat we dat willen, om je te laten zien dat er een weg vooruit is en om je het beste te geven dat we kunnen. Het geeft mensen zelfvertrouwen en houdt ze warm en droog," zei ze, want niets zegt 'eigenwaarde' als een gratis jas die niet bedekt is met andermans mislukte branding.

Leveranciers zoals Osnic Embroidery in Weston-super-Mare leveren de overtollige voorraad. Michael Osmond van het bedrijf legde het vuile geheim van de mode-industrie bloot: "Je hebt overtollige kledingstukken omdat bedrijven hun logo's veranderen of ze hebben gediscontinueerde artikelen, soms breekt er een naald in de machine en is het logo verpest en kun je het niet verkopen." Dus in plaats van ze weg te gooien, sturen ze ze naar Dressability, waar logo's worden bedekt of verwijderd, en de kleding krijgt een tweede leven.

Met vijf telefoontjes per week van bedrijven die willen doneren, kan Dressability het nauwelijks bijbenen. Ze doen een beroep op lokale naaigroepen om hun tijd en vaardigheden vrijwillig aan te bieden, want blijkbaar is er een limiet aan hoeveel één liefdadigheidsinstelling kan rebranden. Zoals Tombs het zegt: "Het gaat om duurzaamheid, want ons werk voorkomt dat deze artikelen naar de stortplaats gaan." Dus de volgende keer dat je een jas ziet met een verdacht leeg stuk, weet dan dat het geen modeverklaring is - het is een kleine overwinning tegen verspilling.