In een ontwikkeling die absoluut niemand zal verbazen die heeft opgelet, is de oorlog in Gaza zwaar geweest voor koppels. Specifiek: hij heeft hen gescheiden. Wijdan Abu Matar, 43, werd in november 2023 gedwongen Gaza te verlaten met haar acht kinderen voor medische behandeling, terwijl haar gewonde echtgenoot Hatem achterbleef. Het gezin woonde in het vluchtelingenkamp Nuseirat toen de oorlog begon met de Hamas-aanval op Israël op 7 oktober 2023. Tien dagen later, op 17 oktober, trof een Israëlische aanval de al-Muhandseen-toren nabij hun huis, waarbij Wijdan en elk lid van haar gezin gewond raakten.

"We zaten samen, net op het punt om aan de lunch te beginnen toen de bombardementen begonnen", herinnert Wijdan zich. "Het plafond stortte boven onze hoofden in. Alles werd donker. Ik kon niets zien. Ik begon gewoon de namen van mijn zonen en dochters te schreeuwen." Haar dochter Nour, 15, liep de ernstigste verwondingen op, waaronder een schedelbreuk en hersenbloeding. De vijfjarige Amna liep ernstige brandwonden op aan haar borst. Het gezin raakte aanvankelijk gescheiden na de aanval. Nour lag ongeveer 33 dagen op intensive care, met Wijdan aan haar zijde. Amna en Aysel, drieënhalf, lagen 15 dagen in een ander ziekenhuis.

Op 30 november 2023 reisde Wijdan met Nour naar een ziekenhuis in Egypte voor behandeling. Maandenlang bleef het gezin verspreid over Egypte, waar ze medische behandeling kregen en bij andere familieleden verbleven. "Ik voelde me volkomen hulpeloos", zei Wijdan. "Er brandde een vuur in mijn hart omdat ik weg was van mijn man en mijn gezin verspreid was." Uiteindelijk wist Wijdan haar kinderen samen te brengen in een appartement in Egypte. Drie jaar later is ze echter nog steeds gescheiden van haar man, die in Gaza is gebleven. "Ik ben zowel de moeder als de vader voor mijn kinderen geworden", zei ze. "De verantwoordelijkheid put me uit, en ik maak me constant zorgen om mijn man."

Hatem liep een ernstige beenwond op die zijn mobiliteit beperkt en is nu ontheemd in een tent in Nuseirat. Zelfs met hem praten is moeilijk vanwege de onbetrouwbare internetverbinding in Gaza. "Als het hem lukt online te komen, belt hij mij en de kinderen. Hij zegt tegen me: 'Ik tel de dagen tot ik je weer kan zien.' Ik zie de tranen in zijn ogen", zegt Wijdan. Wijdan heeft geen regelmatige inkomstenbron en is afhankelijk van donaties. Hatem ontvangt al 10 maanden geen salaris meer en zijn verwonding verhindert hem te werken.

In Egypte is het leven moeilijk voor Wijdan en haar gezin. Ze zegt dat ze zich geen vervoer kan veroorloven om vijf van haar kinderen naar school te sturen. "Ik zie de toekomst van mijn kinderen voor mijn ogen wegglippen, en er is niets dat ik kan doen." Nour heeft nog steeds medische behandeling nodig, maar Wijdan kan haar medicatie vaak niet betalen. Ze overweegt soms terug te keren naar Gaza om bij Hatem te zijn, maar vreest haar kinderen aan meer lijden bloot te stellen. "Ik droom ervan mijn kinderen de behandeling te geven die ze nodig hebben, en ik hoop dat we zo snel mogelijk herenigd kunnen worden met mijn man, zodat ook hij behandeling kan krijgen", zei Wijdan. "Ik kan dit niet allemaal alleen dragen. Psychologisch ben ik uitgeput. Ik heb 35 leden van mijn familie verloren in deze oorlog."

Sinds de oorlog begon met de Hamas-aanval op Israël waarbij 1.200 mensen omkwamen, zijn volgens het ministerie van Volksgezondheid minstens 73.783 Palestijnen gedood en 174.738 gewond geraakt. Eerder dit jaar concludeerde een onafhankelijk VN-onderzoek dat Israël doorgaat met genocide door opzettelijk Palestijnse kinderen in Gaza als doelwit te nemen.

Sami Abu Tabaq, een 29-jarige Palestijnse fotojournalist, werd in april 2024 gedwongen de Gazastrook te verlaten, waarbij hij zijn familie en zijn verloofde Ola achterliet. "Eenzaamheid doodt me elke dag", zei hij. "Het leven weg van de vrouw van wie ik houd en mijn familie is ongelooflijk zwaar. Ik wacht wanhopig op de dag dat God ons weer samenbrengt." Sami verloofde zich vijf maanden voordat de oorlog begon met Ola. Ze hadden elkaar bij toeval ontmoet toen hij het huis van haar familie uitkoos als locatie voor een fotoshoot. Voor de oorlog zagen ze elkaar constant. Ze gingen naar de zee, dineerden bij re