Als de titel 'Bang My Box: The Robin Byrd Story' geen prijs wint voor Meest Onvergetelijke Documentaire Naam, kunnen we net zo goed de menselijke capaciteit voor vreugde opgeven. Jyllian Gunther en Stephanie Schwams uitbundige portret van Byrd - een vrouwelijke pionier in het brengen van gewaagde programma's op de Amerikaanse televisie - heeft een rommelige charme en een nostalgisch hart, net als haar onderwerp.

Van 1977 tot 1998 konden kabelabonnees in New York City afstemmen op 'The Robin Byrd Show', een sekspositieve, losbandige publieke toegangspartij die 's avonds laat werd uitgezonden. Byrd, een zelfbenoemde 'orgiekoningin' die in meer dan een dozijn pornofilms verscheen (waaronder de klassieker 'Debbie Does Dallas'), presenteerde in haar kenmerkende zwarte gehaakte bikini en melkwitte manicure, terwijl ze optredens en interviews regelde met porno-sterren en artiesten zoals Candida Royalle en Annie Sprinkle.

Meer kitscherig dan vleselijk, werden de shows gevoed door gek exhibitionisme en een oprechte enthousiasme voor alle seksuele geaardheden. Maar toen de regering-Reagan in de jaren 80 zweeg over hiv/aids, werd Byrd politiek, promootte herhaaldelijk veilige seks en verwelkomde homoseksuele fans in haar inbelsegmenten. En toen woedende conservatieven haar probeerden te stoppen, won ze een rechtszaak tegen het kabelbedrijf dat haar show wilde versleutelen.

Nu een tevreden zeventiger, blijft Byrd herkenbaar achter haar ruige blonde pony en aanstekelijke goede humeur. Liefdevol bekeken door Shelly Byrd, haar echtgenoot sinds 1974, herinnert deze onwaarschijnlijke Eerste Amendement-strijder zich een moeilijke jeugd en overpeinst haar nalatenschap. Terwijl ze beweegt tussen haar rommelige appartement in Manhattan en haar geliefde huis op Fire Island, worstelt Byrd met de beslissing om haar meer dan 600 banden ('mijn baby's') en andere memorabilia af te staan aan een gretige archivaris. Dat ze dat nog niet heeft gedaan is verrassend, maar ja, wie van ons staat te popelen om zijn baby's los te laten?

Samengesteld met liefde (Sarah Jessica Parker is een van de producenten) en een bewonderenswaardige zuinigheid, is 'Bang My Box' bezaaid met pittig, openhartig commentaar van Sandra Bernhard en journalist Michael Musto. Het resultaat is een kwieke terugblik naar een tijd waarin shows als die van Byrd niet echt over geslachtsgemeenschap gingen. Wat ze uitzonden was vrijheid.