Aktywność pożarów w Kanadzie postanowiła przyspieszyć w lipcu 2026 roku – zgodnie z harmonogramem sezonu zapłonów od piorunów, według prognozy sezonowej kilku północnoamerykańskich agencji pożarniczych, które pewnie wolałyby się mylić. Płomienie wysłały pióropusze dymu nad USA i Kanadę, czyniąc jakość powietrza najmniej ulubionym tematem wszystkich.

Ta animacja śledzi brązowy węgiel, organiczne aerozole emitowane przez pożary, które nadają pióropuszom dymu charakterystyczny żółty, pomarańczowy i brązowy odcień – natura ubiera się w zanieczyszczenia. Brązowy węgiel jest głównym składnikiem emisji PM2.5 z pożarów, rodzajem zanieczyszczenia powietrza, które może zaostrzać choroby układu krążenia i oddechowego – bo po co dodawać zniewagę do obrażeń? Pióropusz unosi się nad Ameryką Północną od 14 do 20 lipca 2026 roku, dzięki danym z wersji modelu GEOS (Goddard Earth Observing System), który asymiluje dane z satelitów, samolotów i naziemnych systemów obserwacyjnych. Oprócz satelitarnych obserwacji aerozoli i pożarów, model uwzględnia również dane meteorologiczne, takie jak temperatura powietrza, wilgotność i wiatr, aby prognozować zachowanie pióropusza – bo przewidywanie nieszczęścia to nauka.

14 lipca, na początku animacji, pojawiło się już wiele pożarów, w tym ponad 180 w Ontario i kilka w północnej Minnesocie. Wiatry niosły dym na południowy wschód, a 15 lipca niebo stało się zamglone, a jakość powietrza spadła od południowego Ontario w Kanadzie po Górny Środkowy Zachód i Północny Wschód w USA. 16 i 17 lipca jakość powietrza w wielu obszarach nadal spadała, w tym w Detroit, gdzie utrzymywała się w zakresie niebezpiecznym przez kilka kolejnych dni – nowy rekord, do którego nikt nie dążył. Toronto, Chicago, Nowy Jork i Waszyngton odnotowały jakość powietrza od niezdrowej do niebezpiecznej.

19 i 20 lipca dym nadal wpływał na jakość powietrza w regionach zawietrznych, w tym w regionie Wielkich Jezior, według National Weather Service. Burze zaczęły go oczyszczać na wschodzie, gdzie jakość powietrza poprawiła się do dobrej lub umiarkowanej – wreszcie przerwa. Tymczasem pożary w Północno-Zachodnim Pacyfiku zaczęły pogarszać tam jakość powietrza, bo Zachodnie Wybrzeże też nie zasługuje na dobre rzeczy.

Brązowy węgiel pokazany w tej animacji reprezentuje węgiel organiczny pochodzący konkretnie z dymu pożarów. Pożary emitują również czarny węgiel, czyli sadzę, która przyczynia się do emisji PM2.5. Czarny węgiel od dawna służył jako znacznik pióropuszy dymu, ale źródła antropogeniczne – takie jak spaliny pojazdów i spalanie przemysłowe – również go wytwarzają, mieszając się z czarnym węglem z pożarów. Model GEOS jest w stanie rozróżnić brązowy węgiel od lutego 2026 roku, kiedy aktualizacja umożliwiła podział węgla organicznego na składnik antropogeniczny i pochodzący ze spalania biomasy – bo nawet zanieczyszczenia potrzebują jasnej tożsamości.