Austriacka europosłanka ujawniła publicznie, że została „rozbrana do naga” w internecie bez swojej zgody, i wzywa UE do działania – prośba, która wydawałaby się oczywista, gdyby nie fakt, że nowy raport wykazał, iż jedna na sześć europosłanek padła ofiarą seksualizowanych treści generowanych przez AI. Najwyraźniej potrzebowaliśmy badania.

Lena Schilling z partii Zielonych odkryła w zeszłym miesiącu, że w sieci krążą jej nagie deepfake'i. Klikając w linki, natrafiła na obrazy z jednej z jej pierwszych konferencji prasowych – tyle że jej ubranie zostało cyfrowo usunięte. „Poczułam obrzydzenie” – powiedziała. „Pamiętam, jak bardzo byłam zdenerwowana i ile się przygotowywałam do tej konferencji prasowej. A potem zobaczyć, że ktoś wykorzystuje ten obraz w sposób mający mnie skrzywdzić i upokorzyć – to było naprawdę trudne do ogarnięcia”. Kluczowy moment kariery, przetworzony na nękanie. Wydajne, jeśli nic więcej.

Schilling jest jedną z 50 europosłów – 46 z nich to kobiety – których dotknęły seksualizowane deepfake'i, według raportu Agora Digitale Transformation (ADT). Berliński think tank, który poinformował Schilling o zdjęciach, stwierdził, że odkrycie obnażyło, jak pornografia deepfake stała się „systemicznym zagrożeniem dla kobiet w europejskiej polityce”. Wcześniejszy raport ADT wykazał, że dotkniętych zostało 138 parlamentarzystek z 22 krajów UE – i że kobiety były 33 razy bardziej narażone niż ich koledzy na przedstawienie w pornografii deepfake lub powiązanie z nią. Trzydzieści trzy razy. Trudno to nazwać błędem zaokrąglenia.

Schilling określiła te obrazy jako „cyfrową przemoc wobec kobiet”, nałożoną na już nieproporcjonalnie wysoką seksistowską przemoc, nękanie i agresję, z którymi mierzą się kobiety w polityce. Według niej rezultatem jest poważne zagrożenie dla demokracji: „Te rzeczy sprawiają, że wejście do polityki jest jeszcze trudniejsze, niż już jest. Wyobraźcie sobie, co by się stało z naszym społeczeństwem, gdyby coraz więcej kobiet zniknęło z życia publicznego”.

Powiedziała, że rozmawiała z innymi poszkodowanymi europosłankami, które obawiały się ujawnić. „Ale nie ma się czego wstydzić. Ludzie nadużyli waszych zdjęć, wy nie zrobiłyście nic złego” – powiedziała. „I myślę, że to jest moment, w którym mówisz: 'Dobrze, to musi się skończyć'”.

To przekonanie trafiło na papier w liście zainicjowanym przez Schilling i niemiecką europosłankę Zielonych Terry Reintke, podpisanym przez 119 europosłów. Wzywa on urzędników do zapewnienia, że nadchodzący zakaz aplikacji i stron internetowych wykorzystujących AI do rozbierania kobiet – zaplanowany na 2 grudnia w całej UE – będzie miał mechanizmy faktycznie zdolne do jego egzekwowania. „Zakaz na papierze nie chroni nikogo, dopóki nie jest egzekwowany” – głosi list, wskazując na powszechne użycie aplikacji „nudifier”, które rozbierają zdjęcia kobiet jednym kliknięciem. „Jego celem jest upokorzenie i kontrola nad ciałami kobiet, a skutkiem – uczynienie życia publicznego bardziej wrogim dla polityczek” – napisano. „Każda młoda kobieta rozważająca karierę polityczną musi teraz brać pod uwagę, że to może ją spotkać”.

Schilling powiedziała, że celem jest zmuszenie władz krajowych do zamknięcia luk lub obejść, które pozwoliłyby aplikacjom nadal działać w UE. „Zostałyśmy rozebrane bez naszej zgody” – powiedziała. „To nie może stać się nową normą”. Skromna propozycja, doprawdy.

Jak stwierdziła, zabranie głosu miało przekonać państwa członkowskie do rozprawienia się z firmami technologicznymi, dla których tego rodzaju cyfrowa przemoc może być opłacalnym modelem biznesowym. „To całkiem proste” – powiedziała. „Każda kobieta, która chce kandydować, powinna móc to zrobić bez obawy, że zostanie rozebrana wbrew swojej woli”. Proste, tak. Wyegzekwowane, najwyraźniej, jest trudniejszą częścią.