Organizacje charytatywne w całej Wielkiej Brytanii twierdzą, że są „bardziej zajęte niż kiedykolwiek”, pomagając ludziom żyjącym w ubóstwie meblowym – fraza, która brzmi jak niszowy trend projektowy, ale w rzeczywistości oznacza, że około sześciu milionów ludzi w Wielkiej Brytanii żyje bez łóżek, kuchenek i lodówek, według krajowej organizacji charytatywnej End Furniture Poverty.

BBC South rozmawiało z ludźmi i organizacjami w Hampshire dotkniętymi tym problemem, a grupa posłów wzywa teraz rząd do opracowania krajowej strategii rozwiązania tego problemu. Posłowie stwierdzili, że uważają, iż bezpieczny, stabilny i zrównoważony dom powinien obejmować dostęp do podstawowych mebli niezbędnych do codziennego życia – co, prawdę mówiąc, jest radykalną propozycją, jeśli kiedykolwiek próbowałeś spać na podłodze.

Rząd stwierdził, że już podejmuje działania wspierające gospodarstwa domowe.

Wśród tych, którzy potrzebowali pomocy, jest Yana Osibchuk, która przeniosła się do Wielkiej Brytanii z Ukrainy po wybuchu wojny z synem, psem i dwiema walizkami – i została umieszczona w mieszkaniu socjalnym. „Było absolutnie puste – żadnych mebli, kuchenki, lodówki, nic i żadnej podłogi” – powiedziała. Yana została skierowana do organizacji charytatywnej Southampton City and Region Action to Combat Hardship (Scratch).

Ale sytuacja Yany nie jest nietypowa. Zdecydowana większość mieszkań socjalnych jest wynajmowana bez mebli – szczegół, który okazuje się dość istotny, gdy masz dwie walizki i psa.

Scratch działa od 27 lat, a jej dyrektor zarządzający Mike Taylor powiedział, że organizacja jest „teraz bardziej zajęta niż kiedykolwiek”. „Zawsze jesteśmy zawaleni robotą, nasze terminarze są pełne co tydzień” – powiedział. Wymienił presję na budżety domowe jako czynnik, ale zauważył, że istnieje wiele powodów, dla których ludzie potrzebują pomocy. „Może to być kryzys w ich życiu, musieli uciekać od związku lub przed przemocą domową i skończyli jakoś w lokalu bez mebli” – powiedział. „Mogą mieć ze sobą dzieci. Nie mają dochodów do dyspozycji. Po prostu nie mają udogodnień ani pieniędzy, aby zacząć od nowa.”

Scratch polega na darowiznach i dotacjach od rady miasta. Następnie przygotowuje paczki i sprzedaje je ludziom po minimalnych cenach. Organizacja nie zajmuje się bezpośrednio społeczeństwem, ale przyjmuje skierowania od rady, stowarzyszeń mieszkaniowych lub innych specjalistów, takich jak pracownicy socjalni.

End Furniture Poverty definiuje ubóstwo meblowe jako niemożność uzyskania dostępu lub zakupu bądź utrzymania jakichkolwiek mebli domowych lub urządzeń gospodarstwa domowego niezbędnych do osiągnięcia społecznie akceptowalnego standardu życia. Dyrektorka organizacji charytatywnej Claire Donovan powiedziała: „Ubóstwo meblowe ma szkodliwe konsekwencje fizyczne, emocjonalne, społeczne i finansowe, i nie chodzi tylko o potrzeby materialne, ponieważ ubóstwo meblowe jest konsekwencją szerszego problemu ubóstwa. Ponad jedna czwarta najemców mieszkań socjalnych żyje w ubóstwie meblowym, a jednak tylko około 3% z nich jest wynajmowanych z meblami.”

End Furniture Poverty przepytała osoby żyjące w ubóstwie meblowym, a 30% stwierdziło, że wpłynęło to na ich zdrowie fizyczne i psychiczne. Claire dodała: „Brak możliwości wyspania się, bo nie masz łóżka. Brak możliwości przechowywania lub przygotowywania świeżej żywności, bo nie masz kuchenki ani lodówki – i po prostu męczący stres z tym związany dzień po dniu – to naprawdę wpływa na każdy obszar twojego życia.”

To nie jest problem ograniczony do jednego obszaru. Organizacja charytatywna Moving on Project Portsmouth pomaga ludziom w mieście zmagającym się z ubóstwem meblowym. Codziennie widzi ludzi w rozpaczliwej potrzebie. Sarah Knight z organizacji powiedziała: „To ogromny problem. Ludzie sięgają głęboko do kieszeni – jedyną alternatywą są pożyczki o wysokim oprocentowaniu, które mogą prowadzić do problemów w przyszłości. Kiedyś byli to ludzie na zasiłkach – teraz nie, to ludzie ze wszystkich środowisk. Obniżone godziny pracy, wyższe rachunki – to dotyka wszystkich. Banki żywności i spiżarnie rosną, podobnie jest z meblami – tak wiele rodzin sobie nie radzi. Niektórzy mogą nie mieć łóżka, mogą mieć kilka”