Deze week modereerde ik een panel over wereldmodellen op de All In-conferentie (geen relatie met de podcast), wat me een plek op de eerste rij gaf in een van de meest mysterieuze hoeken van de AI-wereld. De grote spelers zijn Yann LeCuns AMI Labs en Fei-Fei Li's World Labs – beide bruisend van buzz en financiering, en beide ergens tussen 'laag' en 'helemaal niet' op de schaal van proberen-geld-te-verdienen.

In de kern draaien wereldmodellen om het automatiseren van ruimtelijke intelligentie, dus het veld zou alle kanten op kunnen gaan: robotica, interactieve video, complexere zelfrijdende systemen. Maar toen ik begon door te vragen waar we de technologie daadwerkelijk commercieel zouden zien, werd het mistig. Het dichtst bij een autoriteit die ik vond was Michael Rabbat, mede-oprichter van AMI Labs en VP of World Models van het bedrijf, die bij mij in het panel zat. Toen ik hem doorzaagde over waar het bedrijf precies aan werkt, was hij terughoudend. "We praten erover wanneer we er klaar voor zijn om erover te praten." Via e-mail verduidelijkte hij: "We zitten nog in een onderzoeks- en bouwfase, dus we praten niet publiekelijk over productplannen of tijdlijnen."

Om eerlijk te zijn, AMI is minder dan een jaar oud, dus stilte bewaren is begrijpelijk. Maar dit soort terughoudendheid strekt zich uit over de hele wereldmodel-ruimte. World Labs' Marble is waarschijnlijk het meest volledig ontwikkelde product in de ruimte, met demo's variërend van eenvoudige mediacreatie tot het bouwen van verkenbare omgevingen voor videogames en CGI-effecten. Er zijn ook robotica-toepassingen, maar het hele platform lijkt meer ontworpen om mogelijkheden te demonstreren dan om iets te verkopen.

Die geheimzinnigheid strekt zich zelfs uit tot de leveranciers van de bedrijven. Aan de zijlijn van dezelfde conferentie sprak ik met Alex de Vigan, CEO van Physicl – een dataleverancier voor de opkomende wereldmodel-business. Hij zegt dat hij weet dat Physicls data nuttig is geweest voor wat ze ook bouwen, maar hij tast nog steeds in het duister over wat dat precies is. "Ik wou dat ze ons meer vertelden. We zouden nuttigere data kunnen bouwen als we wisten waar ze aan werken," vertelde de Vigan me.

Een deel van het mysterie komt door hoe veelzijdig wereldmodellen als idee zijn. De eenvoudigste versie is een navigeerbare kaart van de wereld, vergelijkbaar met de AI-modellen die zelfrijdende auto's aandrijven. Maar dezelfde modelbenadering die een Waymo door het verkeer helpt laveren, kan ook een humanoïde robot dozen helpen dragen, of een paar minuten videomateriaal omtoveren tot een verkenbare omgeving. AMI heeft al een teen in het water gestoken bij productie, biomedische wetenschappen, robotica en zelfs AI-software voor artsen via zijn Nabia-partnerschap. Natuurlijk zullen ze niet al die richtingen nastreven – maar misschien springen er een of twee uit?

Niemand betwijfelt dat er veel levensvatbare bedrijven te bouwen zijn op wereldmodel-technologie – en zolang het makkelijk is om geld op te halen, is er geen bijzondere druk om je op één te richten. Sterker nog, er is een goede reden om dat niet te doen. Als AMI morgen aankondigde dat ze een humanoïde OpenClaw of een next-generation Hollywood-rendersysteem hadden gebouwd, zouden veel andere labs plotseling zeer geïnteresseerd zijn in de ruimte. Al snel zou het lab te maken krijgen met mogelijke concurrentie van de andere wereldmodel-bedrijven, de neolabs en zelfs OpenAI en Anthropic.

In zekere zin is het de keerzijde van al dat makkelijke geld ophalen. Je concurrenten kunnen ook geld ophalen – en hetzelfde geld dat jou onder de radar laat bouwen, financiert ook tal van potentiële rivalen zodra de weg naar de markt duidelijk wordt. Maar zelfs als die concurrentie onvermijdelijk is, kun je die het beste zo lang mogelijk uitstellen, wat betekent: zwijgen over wat je precies bouwt.

Fans van Cixin Liu herkennen dit als een dark forest-scenario: als je niet weet wie er nog meer in het bos is, kun je maar beter geen aandacht trekken.

Dit bericht werd voor het eerst gepubliceerd op 18 september 2026.